این تقاطع چند محل تلاقی سواره‌رو دارد؟

توضیح

دو محل تلاقی سواره‌رو.

وقتی راهی که با آن تلاقی می‌کنی جداکنندهٔ میانی داشته باشد، هر سواره‌روی آن جداگانه شمرده می‌شود. در سمت راست تصویر، وسطِ راه عرضی یک نوار سبزِ چمن با جدول دیده می‌شود که سواره‌رو را به دو باند مستقل تقسیم کرده است. بنابراین راه تو با دو سواره‌روی جدا برخورد می‌کند و تعداد محل‌های تلاقی سواره‌رو در این تقاطع دو است.

آنچه گمراه‌کننده است، خط ممتد دوتایی وسط راه روبه‌روست. خط‌کشی — هر چقدر هم پررنگ و دوتایی — سواره‌رو را تقسیم نمی‌کند؛ فقط عبور از روی آن ممنوع است. تقسیم واقعی وقتی رخ می‌دهد که یک عنصر فیزیکی مثل نوار سبز، رفیوژ یا نردهٔ میانی دو باند را از هم جدا کند. همین تفاوت، معیار شمارش است.

این شمارش پیامد عملی دارد. تقاطع از اولین لبهٔ سواره‌رو شروع می‌شود و تا آخرین لبه ادامه دارد؛ یعنی وقتی از سواره‌روی اول گذشتی و در فاصلهٔ بین دو باند ایستادی، هنوز داخل تقاطع هستی. توقف در آن فاصله، ورود بدون فضای کافی برای تخلیهٔ کل تقاطع و تصمیم‌های نصفه‌ونیمه، همان رفتاری است که تصادف‌های پهلویی در تقاطع‌های عریض را می‌سازد. پس پیش از ورود مطمئن شو جای خروج از هر دو سواره‌رو را داری.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• یک — «یک» وقتی درست است که راه عرضی یک سواره‌روی یک‌پارچه داشته باشد؛ اینجا نوار سبزِ جداکننده در سمت راست تصویر، آن را به دو سواره‌روی مستقل تقسیم کرده است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»