توقف در محل مشخص‌شده:

توضیح

ممنوع است.

در تصویر گذرگاه عابر پیاده با خط‌کشی عرضی و تابلوهای آبیِ عابر در دو طرف خیابان مشخص شده و خودرو درست در نوارِ چند متریِ پیش از همین گذرگاه، کنار لبهٔ راست ایستاده است. قاعده می‌گوید توقف روی گذرگاه عابر پیاده و در فاصلهٔ کمتر از ۵ متر پیش از آن ممنوع است؛ پس این توقف مجاز نیست.

دلیل ایمنی، مشخص‌ترین تصادف شهری است: خودروی ایستاده در دهانهٔ گذرگاه مثل یک پرده عمل می‌کند. عابری که از پشت آن پا روی خط‌کشی می‌گذارد، خودروی در حال حرکت در خط عبور بغلی را نمی‌بیند و آن راننده هم عابر را نمی‌بیند؛ هر دو در لحظه‌ای همدیگر را کشف می‌کنند که دیگر فاصلهٔ ترمز باقی نمانده است. قربانی اصلی این الگو کودکان‌اند، چون قدشان از کاپوت خودروی متوقف پایین‌تر است. پنج متر فضای خالی پیش از گذرگاه، همان فرصت دیدن است.

تلهٔ آزمون گزینهٔ میانی است. استثنای «سوار و پیاده کردن مسافر» به جاهایی مربوط می‌شود که فقط پارک ممنوع است؛ جایی که خودِ توقف ممنوع شده، هدف تو از ایستادن هیچ فرقی ایجاد نمی‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• مجاز است — «مجاز است» فرض می‌کند نبودِ تابلوی بازدارنده یعنی آزادی؛ اما ممنوعیت پیش از گذرگاه عابر پیاده مستقیماً از قاعده می‌آید و به تابلو نیاز ندارد.
• برای سوار کردن مسافر مجاز است. — سوار کردن مسافر استثنای ممنوعیتِ پارک است، نه ممنوعیتِ توقف در نزدیکی گذرگاه عابر؛ این‌جا هدف توقف تفاوتی ایجاد نمی‌کند.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان