حرکت مجاز است:

توضیح

فقط در جهت‌های Ա (گردش به راست) و Բ (مستقیم).

تابلوی گردِ آبی کنار راه، دو پیکان دارد: یکی رو به بالا و یکی رو به راست. این تابلوی دستوریِ جهت حرکت است و معنایش دقیقاً همین دو جهت است: مستقیم یا گردش به راست. در تصویر، پیکان Բ مستقیم می‌رود و پیکان Ա به راست می‌پیچد؛ هر دو با تابلو می‌خوانند. پیکان Գ به چپ می‌رود و همان چیزی است که تابلو بسته است — گردش به چپ، و به‌طریق‌اولی دور زدن، در این تقاطع ممنوع‌اند.

دلیل نصب چنین تابلویی معمولاً ساده و ایمنی‌محور است: مسیر چپ یا یک‌طرفه است، یا میدان دید برای قطع کردن جریان مقابل کافی نیست. تابلوهای دستوری برخلاف تابلوهای بازدارنده به تو نمی‌گویند «چه نکن»، بلکه فهرست بستهٔ کارهای مجاز را می‌دهند؛ هر جهتی که روی تابلو نیست، ممنوع است.

دو نکتهٔ آزمونی را کنار هم نگه دار: دامنهٔ اثر این تابلوها فقط همان تقاطعی است که پیش از آن نصب شده‌اند، و همین تابلوها گردش به راست به داخل حیاط و محوطه‌های مجاور راه را ممنوع نمی‌کنند. تلهٔ رایج هم این است که چون تابلو «اجباری» است، داوطلب فکر می‌کند فقط یک جهت مجاز است؛ در حالی که تابلو صریحاً دو پیکان دارد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط در جهت Բ (B) — «فقط Բ» پیکان دومِ روی تابلو را نادیده می‌گیرد؛ تابلو علاوه بر مستقیم، گردش به راست را هم مجاز کرده است.
• در هر جهتی — «هر جهتی» یعنی مسیر Գ (گردش به چپ) هم آزاد باشد، در حالی که تابلوی دستوری دقیقاً همین جهت را از فهرست مجازها بیرون گذاشته است.