راننده خودروی سواری:

توضیح

باید حق تقدم بدهد.

در تصویر، خودروی سواری قرمز با راهنما در حال ورود از خط شتاب‌گیری سمت راست به سواره‌روی اصلی است، در حالی که کامیون آبی از پیش روی سواره‌روی اصلی حرکت می‌کند. در چنین وضعی رانندهٔ خودروی سواری است که باید حق تقدم بدهد؛ او تازه‌وارد جریان است، نه صاحب آن.

دلیل ایمنی این قاعده ساده و قاطع است. جریان روی سواره‌روی اصلی سرعت و پیوستگی دارد؛ اگر تازه‌وارد بتواند حق تقدم بگیرد، خودروهای پرسرعت مجبور به ترمز ناگهانی یا تغییر خط اضطراری می‌شوند و همین دو، عامل بیشتر تصادف‌های از پشت و برخوردهای زنجیره‌ای در جاده‌های سریع‌السیر است. کارِ خط شتاب‌گیری هم دقیقاً همین است: به تو طول کافی می‌دهد تا سرعتت را با جریان هماهنگ کنی و در یک شکاف مناسب وارد شوی، بدون آنکه کسی مجبور به واکنش شود.

تلهٔ این سوال، «قاعدهٔ دست راست» است. آن قاعده فقط در تقاطع‌های هم‌ارز و در نبود تابلو و علائم اولویت کاربرد دارد. محل پیوستن خط شتاب‌گیری به سواره‌رو تقاطع نیست؛ اینجا تغییر خط و ورود به جریان است و همیشه ورودی است که باید بایستد و راه بدهد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• حق تقدم دارد، چون از سمت راست نزدیک شده است. — «حق تقدم دارد چون از سمت راست نزدیک شده» قاعدهٔ دست راست را به جایی می‌برد که کاربرد ندارد؛ محل ورود خط شتاب‌گیری تقاطع نیست و ورود به جریان اصلی هیچ‌گاه حق تقدم ایجاد نمی‌کند.