در راه‌های دوطرفه، در نبود تابلو، خط‌کشی و نوار جداکننده، رانندگان باید از عناصر سازه‌های راه واقع در سواره‌رو از این سمت بگذرند:

توضیح

از سمت راست.

وقتی عنصری از سازه‌های راه — پایهٔ پل، جزیرهٔ وسط، سکوی ایمنی یا سازهٔ مشابه — روی سواره‌روی راهی دوطرفه قرار گرفته باشد و هیچ تابلو، خط‌کشی یا نوار جداکننده‌ای تکلیف را روشن نکند، باید از سمت راست آن بگذری. این حالتِ پیش‌فرض است و به هیچ علامت اضافه‌ای نیاز ندارد.

دلیل ایمنی مستقیم از ماهیت راه دوطرفه می‌آید: سمت چپ چنین مانعی، مسیر جریان مخالف است. عبور از چپ یعنی وارد شدن به لِین رو‌به‌رو، آن هم دقیقاً پشت یک مانع که دید طرفین را از هم گرفته است؛ یعنی بدترین ترکیب ممکن — برخورد رخ‌به‌رخ در نقطه‌ای که هیچ‌کدام از دو راننده فرصت واکنش ندارند. قاعدهٔ «از راست» هم مسیر تو را داخل نیمهٔ خودت نگه می‌دارد و هم رفتار همهٔ رانندگان را یکسان و قابل پیش‌بینی می‌کند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: این قاعده فقط در نبود تابلو و خط‌کشی برقرار است. اگر تابلوی «عبور از سمت راست/چپ مجاز» یا خط‌کشی جهت‌نما وجود داشته باشد، همان حاکم است. تلهٔ آزمون هم همین‌جاست: پرسش دربارهٔ حالتِ بدونِ علائم است، نه دربارهٔ راه‌های یک‌طرفه که در آن‌ها می‌توان از هر دو سمت گذشت.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• از چپ — عبور از سمت چپ در راه دوطرفه یعنی ورود به مسیر جریان مخالف، آن هم پشت مانعی که دید را بسته است؛ این دقیقاً همان وضعیتی است که قاعده برای بستنش نوشته شده.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»