سبقت ممنوع است:

توضیح

روی گذرگاه‌های راه‌آهن و تا ۱۰۰ متری آنها.

سبقت روی خودِ گذرگاه راه‌آهن و در فاصلهٔ ۱۰۰ متر مانده به آن ممنوع است. این محدوده از جایی شروع می‌شود که خودروها برای عبور از ریل کند می‌شوند؛ یعنی همان نقطه‌ای که وسوسهٔ جلو زدن از کامیون یا اتوبوس کندرو بیشترین است.

دلیل ایمنی را با یک تصویر ساده به خاطر بسپار: خودروی جلویی ممکن است ناگهان بایستد، چون راه‌بند پایین می‌آید یا صف پشت گذرگاه شکل گرفته است. اگر تو در همان لحظه در خط مقابل و در حال جلو زدن باشی، جای برگشت نداری؛ یا با جریان مقابل روبه‌رو می‌شوی یا روی ریل متوقف می‌مانی. ماندن روی ریل بدترین حالت ممکن است، چون قطار نه می‌تواند منحرف شود و نه در فاصلهٔ کوتاه بایستد.

برای پیدا کردن این ۱۰۰ متر لازم نیست متر بگیری: تابلوهای راه‌راهِ شمارش فاصله و تابلوی هشدار گذرگاه به تو می‌گویند کجا هستی؛ سه خط مورب یعنی هنوز دور هستی، یک خط یعنی چسبیده به گذرگاه. نکتهٔ آزمونی: عدد این قاعده ۱۰۰ متر است، نه ۱۵۰ و نه ۲۵۰؛ و بعد از عبور از گذرگاه هیچ فاصلهٔ ممنوعه‌ای وجود ندارد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در گذرگاه‌های راه‌آهن و ۱۵۰ متر مانده به آنها. — ۱۵۰ متر عدد مربوط به تعویض نور بالا به نور پایین است و اینجا فقط برای اشتباه انداختن آمده است.
• در گذرگاه‌های راه‌آهن و در فاصله ۲۵۰ متری آنها. — ۲۵۰ متر در قواعد نیامده است؛ محدودهٔ ممنوعیت سبقت پیش از گذرگاه ۱۰۰ متر است.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان