طبق قانون ج.ا.، گواهی‌نامه رانندگی وسایل نقلیه دسته «D» و زیردسته «D1» می‌تواند به کسانی داده شود که دارند:

توضیح

کسی که گواهی‌نامهٔ دستهٔ «B» یا «C» یا زیردستهٔ «C1» داشته باشد و ۲۱ سال تمام داشته باشد.

برای گرفتن گواهی‌نامهٔ دستهٔ «D» و زیردستهٔ «D1» دو شرط باید هم‌زمان برقرار باشد و هیچ‌کدام جای دیگری را نمی‌گیرد: نخست، داشتن گواهی‌نامهٔ پیشین از دستهٔ «B» یا «C» یا زیردستهٔ «C1»؛ دوم، رسیدن به سن ۲۱ سال تمام.

منطق قانون‌گذار در این دو شرط پیداست. دستهٔ «D» یعنی وسیلهٔ حمل مسافر؛ راننده‌ای که پشت فرمان اتوبوس می‌نشیند، جان ده‌ها نفر را به‌طور هم‌زمان در دست دارد و باید با خودرویی کار کند که طول، نقاط کور، شعاع گردش و مسافت ترمز آن با خودروی سواری قابل مقایسه نیست. چنین راننده‌ای نباید تازه‌کار باشد؛ به همین دلیل قانون او را ملزم می‌کند که پیش‌تر تجربهٔ رانندگی در دستهٔ دیگری را داشته باشد و از حداقل سنِ بالاتری هم عبور کرده باشد.

در آزمون، گزینه‌های نادرست دو ترفند دارند: یا سن را پایین می‌آورند (۱۸ یا ۲۰) یا دستهٔ پیش‌نیاز را عوض می‌کنند. هر دو عدد و هر دو شرط را با هم به یاد بسپار — «B یا C یا C1، به‌علاوهٔ ۲۱ سال». اگر فقط یکی از دو رکن را چک کنی، دقیقاً در همان گزینه‌ای می‌افتی که برای تو نوشته شده است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• گواهی‌نامه رانندگی وسایل نقلیه دسته «B» یا زیردسته «B1» و ۱۸ سال تمام. — «B یا B1 و ۱۸ سال» شرایط دسته‌های سبک را روی حمل مسافر سوار می‌کند؛ هم سن کمتر از حد قانونی است و هم پیش‌نیاز درست بیان نشده.
• گواهی‌نامه رانندگی وسایل نقلیه دسته‌های «AB» یا زیردسته‌های «A1B1» و ۱۸ سال تمام. — «AB یا A1B1 و ۱۸ سال» ترکیبی از دسته‌های موتورسیکلت و سواری است و ربطی به پیش‌نیاز دستهٔ «D» ندارد.
• گواهی‌نامه رانندگی وسایل نقلیه دسته «B» یا «C» یا زیردسته «C1» و ۲۰ سال تمام. — «۲۰ سال» فقط یک سال با پاسخ درست فاصله دارد و همین آن را خطرناک می‌کند؛ حد قانونی ۲۱ سال تمام است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»