هنگام عبور همزمان با وسایل نقلیه روبه‌رو، راه را باید بدهد:

توضیح

راننده‌ای که در سمت چپ قرار دارد.

وقتی دو وسیلهٔ نقلیهٔ هم‌جهت هم‌زمان تغییر خط می‌دهند و مسیرشان به هم می‌رسد، حق تقدم با خودروی سمت راست است؛ یعنی رانندهٔ سمت چپ باید راه بدهد. این همان قاعدهٔ عمومی «مانع سمت راست» است که هر جا تابلو، چراغ یا قاعدهٔ خاصی وجود نداشته باشد، تکلیف را روشن می‌کند.

چرا قانون‌گذار یک معیار ثابت گذاشته است؟ چون در تغییر خط هم‌زمان، هر دو راننده در حال حرکت‌اند، هر دو آینه را نگاه کرده‌اند و هر دو خیال می‌کنند «دیگری من را می‌بیند». بدون یک قاعدهٔ از پیش تعیین‌شده، هر دو در یک لحظه وارد یک نقطه می‌شوند. معیار «سمت راست» ابهام را حذف می‌کند: در هر برخورد احتمالی فقط یک نفر تکلیف صبر کردن دارد.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: روشن کردن راهنما به تو حق عبور نمی‌دهد، فقط قصدت را اعلام می‌کند. اگر راهنما زدی و خودروی سمت راستت هم هم‌زمان به خط تو می‌آمد، باز هم تو باید صبر کنی.

تلهٔ رایج این است که راننده‌ها خط چپ را «خط سریع» و در نتیجه دارای اولویت تصور می‌کنند. نه سرعت بیشتر و نه موقعیت چپ، هیچ‌کدام حق تقدم نمی‌سازد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• راننده وسیله سمت راست — «رانندهٔ سمت راست» درست وارونهٔ قاعده است؛ خودروی سمت راست همان کسی است که باید به او راه داد، نه کسی که راه می‌دهد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»