علامت هشدار باید قبل از مانور داده شود:

توضیح

از قبل و پیش از شروع مانور.

علامت هشدار باید زودهنگام داده شود؛ یعنی به‌اندازه‌ای پیش از مانور که بقیهٔ کاربران راه فرصت درک و واکنش داشته باشند، اما نه آن‌قدر زود که باعث سوءبرداشت شود. علامت باید در تمام مدت مانور برقرار بماند و بلافاصله پس از پایان آن قطع شود.

دلیل ایمنی «زودهنگام بودن» را با زمان بسنج، نه با متر. راننده‌ای که پشت سر توست، نزدیک به یک ثانیه برای دیدن و درک راهنما و نزدیک به یک ثانیهٔ دیگر برای واکنش نیاز دارد؛ در سرعت جاده‌ای همین دو ثانیه ده‌ها متر است. راهنمایی که هم‌زمان با چرخاندن فرمان روشن می‌شود، عملاً اطلاع‌رسانی نیست بلکه گزارش کاری است که همین حالا انجام شده و دیگر قابل جلوگیری نیست.

نکتهٔ کلیدی و تلهٔ آزمون: علامت دادن به تو حق تقدم نمی‌دهد. راهنما اعلام قصد است، نه مجوز؛ پیش از مانور باید مطمئن شوی که ایمن است و کسی را به تغییر سرعت یا مسیر مجبور نمی‌کنی.

برای تثبیت در ذهن: «زودتر علامت بده، در حین مانور علامت را نگه دار، بعد از مانور فوراً قطع کن.»

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• بلافاصله قبل از شروع مانور. — «بلافاصله قبل از شروع» فرصت واکنش را از راننده‌های اطراف می‌گیرد؛ این عبارت مربوط به قطع کردن علامت دست است، نه شروع علامت.
• هم‌زمان با شروع مانور. — «هم‌زمان با شروع مانور» یعنی دیگران در همان لحظه‌ای متوجه می‌شوند که خودرو در حال جابه‌جایی است و عملاً هیچ زمانی برای واکنش ندارند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»