پارک در محل مشخص‌شده:

توضیح

ممنوع است.

دو تابلو در تصویر هست و فقط یکی از آنها سرنوشت این پارک را تعیین می‌کند. تابلوی گردِ آبی با حاشیهٔ قرمز و ضربدرِ قرمز، «توقف ممنوع» است؛ یعنی از محل نصب به بعد نه توقف مجاز است و نه پارک — چون پارک شکلِ طولانی‌ترِ همان توقف است. پیکان روی تصویر تو را به حاشیهٔ راست و درست داخل همین محدوده می‌برد.

تابلوی آبیِ سمت چپ با پیکان قوس‌دار، «محل دور زدن» را نشان می‌دهد و تنها می‌گوید کجا می‌توانی برگردی؛ نه به تو اجازهٔ توقف می‌دهد و نه اثر تابلوی توقف ممنوع را لغو می‌کند. وسوسهٔ اصلی این سوال همین است: وجود یک عریض‌شدگی و یک تابلوی راهنما، این تصور غلط را می‌سازد که «اینجا جای ایستادن است».

دلیل ایمنیِ ممنوعیت روشن است: در چنین نقطه‌ای خودروها با سرعت بالا از خط عبور خارج می‌شوند تا دور بزنند و مسیرشان با حاشیهٔ راست تلاقی می‌کند. خودروی پارک‌شده در این محدوده هم دید را می‌بندد و هم فضای مانور را تنگ می‌کند؛ ضمن اینکه راه افتادنِ دوبارهٔ آن، ورودی کند به جریانی پرسرعت است.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: ضربدر یعنی «توقف ممنوع» و همه‌چیز را می‌بندد؛ یک خط اریب یعنی «پارک ممنوع» و توقف کوتاه را باز می‌گذارد. اول شکل داخل تابلو را بخوان، بعد تصمیم بگیر.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• مجاز است — «مجاز است» یعنی نادیده گرفتن تابلوی توقف ممنوع؛ این تابلو پارک را هم دربر می‌گیرد، چون پارک شکل طولانی‌تر توقف است. تابلوی محل دور زدن هم مجوز ایستادن نیست.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان