هنگام گردش به راست، راننده باید حق تقدم بدهد:

توضیح

هم به عابران پیاده و هم به دوچرخه‌سوار.

تابلوی گرد آبی با نقش دوچرخه به‌همراه فلش سیاهِ رو به پایین، خطِ سمت راست را به‌عنوان خط ویژهٔ دوچرخه مشخص می‌کند و در تصویر دوچرخه‌سوار دقیقاً روی همان مسیر در حال حرکت است؛ روی سواره‌روی راهی هم که وارد آن می‌شوی عابران پیاده در حال گذر هستند. پس هنگام گردش به راست باید به هر دو گروه حق تقدم بدهی.

قاعدهٔ کلی این است: راننده‌ای که می‌گردد، مسیر دیگران را قطع می‌کند و بنابراین راه‌دهنده است. گردش به راست از روی خط ویژهٔ دوچرخه رد می‌شود، پس دوچرخه‌سواری که در آن خط مستقیم می‌رود مقدم است؛ و چون وارد سواره‌روی جدیدی می‌شوی، عابران پیاده‌ای که از آن سواره‌رو عبور می‌کنند هم مقدم‌اند.

دلیل ایمنی‌اش یکی از شناخته‌شده‌ترین الگوهای تصادف شهری است: دوچرخه‌سوار در ستون سمت راست و کنار بدنهٔ خودرو حرکت می‌کند، یعنی درست در نقطهٔ کور راست. راننده هنگام گردش نگاهش به مسیر پیشِ رو و به ترافیک چپ است و دوچرخه را نمی‌بیند؛ حاصلش برخورد با آسیب‌پذیرترین کاربر راه است. برای همین پیش از گردش باید سرعت را کم کنی، آینه و زاویهٔ کور راست را کنترل کنی و در صورت لزوم کاملاً بایستی. سبز بودن چراغ چیزی از این وظیفه کم نمی‌کند؛ سبز فقط اجازهٔ حرکت است، نه برتری بر عابر و دوچرخه.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط دوچرخه‌سوار. — فقط دوچرخه‌سوار ناقص است؛ عابران پیاده‌ای که از سواره‌روی مقصد عبور می‌کنند هم بر خودروی گردش‌کننده مقدم‌اند.
• فقط عابران پیاده. — فقط عابران پیاده هم ناقص است؛ تابلوی خط ویژهٔ دوچرخه در تصویر نشان می‌دهد که مسیر گردش تو از روی خط دوچرخه رد می‌شود و دوچرخه‌سوار حق تقدم دارد.
• می‌تواند بدون توقف به حرکت ادامه دهد. — ادامهٔ حرکت بدون توقف خطرناک‌ترین انتخاب است؛ چراغ سبز یا باز بودن مسیر، وظیفهٔ راه‌دادن به عابر پیاده و دوچرخه‌سوار را از بین نمی‌برد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»