دومین وسیله‌ای که از تقاطع عبور می‌کند:

توضیح

تراموا.

تابلوی لوزی زرد سمت راست می‌گوید تو روی راه اصلی هستی و تابلوی مربعی زیر آن نشان می‌دهد راه اصلی مستقیم ادامه نمی‌یابد و در تقاطع به چپ می‌پیچد. خودروی آبی که جلوی توست راهنمای چپ زده، یعنی با گردش به چپ روی راه اصلی می‌ماند. تراموا و خودروی قرمز از راه روبه‌رو می‌آیند که نسبت به این تقاطع راه فرعی است.

ترتیب از همین‌جا روشن می‌شود: خودروی آبی به‌عنوان وسیلهٔ نقلیهٔ راه اصلی اول عبور می‌کند، بعد نوبت تراموا است و در انتها خودروی قرمز. علت اینکه تراموا جلوتر از خودروی قرمز می‌رود این است که در شرایط برابر — یعنی وقتی هر دو از راهی با تقدم یکسان می‌آیند — وسیلهٔ نقلیهٔ ریلی بر وسیلهٔ نقلیهٔ بدون ریل تقدم دارد.

دلیل این امتیاز فنی است نه تشریفاتی: تراموا نه می‌تواند از مسیرش منحرف شود و نه فاصلهٔ ترمز کوتاهی دارد؛ چند ده تن وزن روی ریل خیس ده‌ها متر سُر می‌خورد. بنابراین ارزان‌ترین راه‌حل این است که خودروها به آن راه بدهند.

تلهٔ رایج آزمون جملهٔ «تراموا همیشه اول» است. این جمله غلط است: امتیاز تراموا فقط در شرایط برابر برقرار است. تراموایی که از راه فرعی می‌آید، مثل هر وسیلهٔ نقلیهٔ دیگری به خودروی راه اصلی حق تقدم می‌دهد. دقیقاً به همین دلیل اینجا تراموا دوم است، نه اول.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• خودروی قرمز. — خودروی قرمز از همان راه فرعی تراموا می‌آید و در شرایط برابر باید به وسیلهٔ نقلیهٔ ریلی حق تقدم بدهد؛ پس سومین عبورکننده است.
• خودروی آبی. — خودروی آبی روی راه اصلی است و اولین عبورکننده است، نه دومین؛ گردش به چپ او هم در امتداد همان راه اصلی است.