راننده با دست بالابرده هشدار می‌دهد:

توضیح

دربارهٔ کاهش سرعت و ترمز کردن.

در تصویر، رانندهٔ خودروی جلویی دست چپش را به‌صورت قائم و کاملاً رو به بالا از پنجره بیرون آورده است. در نظام علائم دستی، دستِ بالا برده یعنی «سرعت را کم می‌کنم / ترمز می‌کنم». علامت گردش به چپ، دست چپِ کشیده به پهلو است و برای گردش به راست هم دست راست کشیده یا دست چپِ خم‌شده از آرنج به بالا به کار می‌رود؛ حرکت مستقیم اصلاً علامت ندارد.

موقعیت هم با این تفسیر جور در می‌آید: تابلوی «رعایت حق تقدم» جلوتر در سمت راست نصب شده و خودروی جلویی در حال نزدیک شدن به تقاطع است، پس طبیعی است که سرعتش را کم کند و شاید کاملاً بایستد.

پیام عملی برای تو روشن است: فاصلهٔ طولی‌ات را همین حالا زیاد کن و آمادهٔ ترمز باش. علامت دستیِ ترمز معمولاً وقتی داده می‌شود که چراغ ترمز خودرو خراب است؛ یعنی تنها هشداری که داری همین دست است و اگر آن را نبینی، هیچ نشانهٔ دیگری از کاهش سرعت خودروی جلویی نخواهی داشت. برخورد از عقب در چنین وضعیتی تقریباً همیشه به گردن رانندهٔ پشتی است، چون او موظف است فاصلهٔ ایمن را حفظ کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• درباره گردش به چپ. — گردش به چپ با دست چپِ کشیده به پهلو اعلام می‌شود، نه با دست بالا برده؛ این دو علامت را در آزمون عمداً کنار هم می‌گذارند.
• درباره حرکت مستقیم. — برای حرکت مستقیم اصلاً علامتی تعریف نشده است؛ راننده وقتی دستش را بیرون می‌آورد، حتماً چیزی جز ادامهٔ عادی مسیر را اعلام می‌کند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»