در این وضعیت چه باید کرد؟

توضیح

وارد تقاطع شو، داخل تقاطع به خودروی مقابل حق تقدم بده و بعد گردش به چپ را کامل کن.

چراغ روبه‌رویت سبز است، راهنمای چپ را زده‌ای و فلش سبز چپ روی صفحه‌کیلومتر روشن است. خودروی بنفشِ مقابل مستقیم می‌آید. سبز یعنی «اجازهٔ ورود به تقاطع»، نه «اجازهٔ عبور از روی جریان مقابل»: باید وارد تقاطع شوی، تا محل تلاقی مسیرها جلو بروی، همان‌جا با چرخ‌های صاف منتظر بمانی و پس از خالی‌شدن جریان روبه‌رو، گردش را تمام کنی.

چرا ماندن پشت خط ایست غلط است؟ چون خط ایست تکلیف تو در برابر چراغ قرمز و تابلوی ایست را تعیین می‌کند، نه در برابر چراغ سبز. ایستادن پشت آن با چراغ سبز، خودروهای پشت سرت را که همان چراغ سبز را دارند قفل می‌کند، خطر برخورد از عقب می‌سازد و باعث می‌شود در هر چرخهٔ چراغ فقط یکی-دو خودرو بتوانند گردش به چپ کنند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: اگر بعد از ورود قانونی به تقاطع چراغ قرمز شود، تو حق داری — و موظفی — تقاطع را ترک کنی؛ رانندگانی که تازه سبز گرفته‌اند باید بگذارند اول تو خارج شوی. به همین دلیل ورود به تقاطع و انتظار در داخل آن هم قانونی است و هم امن.

تلهٔ آزمون، گزینهٔ ظاهراً محتاطانه است. در آزمون هر گزینه‌ای که «صبر می‌کنم» باشد لزوماً درست نیست؛ معیار، قاعده است نه احساس احتیاط.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• جلوی «خط ایست» منتظر بمانید تا راننده خودروی سواری از تقاطع عبور کند. — ماندن پشت «خط ایست» محتاطانه به‌نظر می‌رسد، اما این خط برای چراغ قرمز و تابلوی ایست معنا دارد؛ با چراغ سبز، توقف پشت آن جریان پشت سرت را متوقف و ظرفیت تقاطع را نابود می‌کند.
• اول عبور کنید. — «اول عبور کن» یعنی نادیده‌گرفتن خودرویی که از روبه‌رو مستقیم می‌آید؛ گردش به چپ هیچ‌گاه بر حرکت مستقیم جریان مقابل مقدم نیست.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»