این چراغ راهنمایی برای تنظیم تردد به کار می‌رود:

توضیح

در خطوطی از سواره‌رو که جهت حرکت در آنها می‌تواند معکوس شود.

این دو چشمِ مربعی که در تصویر می‌بینی — یکی با علامت ضربدرِ قرمز و دیگری با پیکان سبزِ رو به پایین — چراغ ویژهٔ خطوط با جهت متغیر است. بالای هر خط عبور نصب می‌شود و مستقیماً دربارهٔ همان خط حکم می‌دهد: ضربدر قرمز یعنی ورود به این خط ممنوع است، پیکان سبزِ پایین‌رو یعنی این خط در جهت حرکت تو باز است.

کاربردش در راه‌هایی است که حجم ترافیک در ساعت‌های مختلف روز جابه‌جا می‌شود؛ صبح جریان به سمت مرکز شهر سنگین است و عصر برعکس. به‌جای ساختن راه عریض‌تر، جهت یک یا چند خط میانی را با همین چراغ‌ها معکوس می‌کنند. خطر ذاتی این طرح، حرکت رودررو در یک خط است، بنابراین اجازهٔ ورود باید لحظه‌به‌لحظه و بالای سر راننده اعلام شود، نه با تابلوی ثابت.

دو نکته را حفظ کن: اگر پیکان زردِ مورب روشن شود یعنی باید در همان جهتی که پیکان نشان می‌دهد خط را تغییر بدهی و خط را خالی کنی؛ و اگر این چراغ‌ها خاموش یا خارج از کار باشند، حق ورود به خط با جهت متغیر را نداری مگر خط‌کشی جداکنندهٔ آن اجازه بدهد. تلهٔ آزمون این است که ضربدر و پیکان را با چراغ‌های ویژهٔ خط اتوبوس اشتباه بگیری.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در تمام عرض سواره‌رو. — این چراغ حکمِ کل عرض سواره‌رو را صادر نمی‌کند؛ هر چشم فقط دربارهٔ خط عبوری که مستقیماً بالای آن نصب شده تصمیم می‌گیرد.
• فقط در خطوط ویژه وسایل نقلیه همگانی. — خط ویژهٔ وسایل نقلیه همگانی با تابلو، خط‌کشی و چراغ ویژهٔ خودش تنظیم می‌شود؛ ضربدر و پیکان عمودی نشانهٔ خط با جهت متغیر است.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان