استفاده از نورافکن (پروژکتور) مجاز است:

توضیح

فقط خارج از مناطق مسکونی و وقتی هیچ خودرویی از روبه‌رو یا هم‌جهت در نزدیکی نیست.

نورافکن یا پروژکتور، چراغی است با شدت نور بسیار بالاتر از نور بالای معمولی و برای جست‌وجو و روشن کردن حاشیهٔ راه در تاریکی مطلق ساخته شده. استفاده از آن دو شرط هم‌زمان دارد: باید خارج از منطقهٔ مسکونی باشی و در محدودهٔ دید تو هیچ وسیله نقلیه‌ای از روبه‌رو نیاید و هیچ خودرویی هم‌جهت جلوتر از تو نباشد.

دلیل ایمنی‌اش خیره‌شدگی است. چشم انسان پس از مواجهه با نور شدید، چند ثانیه تا چند ده ثانیه توان تشخیص جزئیات در تاریکی را از دست می‌دهد. رانندهٔ مقابل در این چند ثانیه عملاً کور رانندگی می‌کند و در جادهٔ دوطرفهٔ باریک، همین چند ثانیه برای انحراف به مسیر مخالف کافی است. خودروی هم‌جهت هم از طریق آینه‌ها خیره می‌شود، که خطرش کمتر از حالت روبه‌رو نیست. داخل شهر هم روشنایی معابر وجود دارد و نورافکن جز خیره کردن عابران و رانندگان کار دیگری نمی‌کند.

قاعدهٔ عملی: به‌محض دیدن نور خودروی مقابل یا رسیدن به خودروی جلویی، نورافکن را خاموش کن؛ همان‌طور که نور بالا را هم باید خاموش کنی. در آزمون گزینه‌هایی که نورافکن را «در تاریکی» یا «در صورت لزوم» مجاز می‌کنند، همیشه قید نبودِ خودروی دیگر را حذف کرده‌اند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط در شرایط دید ناکافی. — دید ناکافی به‌تنهایی مجوز نمی‌دهد؛ شرط اصلی نبودِ خودروی مقابل یا هم‌جهت و بودن خارج از منطقهٔ مسکونی است، وگرنه نورافکن دیگران را کور می‌کند.
• در هر محلی، در صورت لزوم. — «در هر محلی، در صورت لزوم» شرط مکان را کاملاً حذف می‌کند؛ داخل منطقهٔ مسکونی استفاده از نورافکن ممنوع است.
• در ساعات تاریکی در همه قطعات جاده. — تاریکی شب مجوز عام نیست؛ اگر خودرویی از روبه‌رو بیاید یا جلوتر از تو در حال حرکت باشد، باید نورافکن خاموش شود.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»