بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

نصب شبرنگ‌های زرد در جلوی وسیله نقلیه.

رنگ شبرنگ‌ها قراردادی سلیقه‌ای نیست، یک زبان مشترک است: جلو سفید، عقب قرمز، پهلوها زرد. رانندهٔ دیگر در شب و در برخورد نور چراغ‌هایش با یک خودروی خاموش یا متوقف، جهت آن خودرو را فقط از روی همین رنگ‌ها تشخیص می‌دهد.

حالا تصور کن در جادهٔ برون‌شهری از دور بازتاب زرد ببینی. مغز تو آن را «پهلوی خودرویی که در حال عبور از عرض جاده است» می‌خواند، در حالی که در واقع با جلوی وسیله‌ای روبه‌رویی که رو به تو ایستاده است. همین چند ثانیه تفسیر غلط، فاصلهٔ ترمز را از بین می‌برد. به همین دلیل نصب شبرنگ زرد در جلو، مستقل از هر چیز دیگر، بهره‌برداری را ممنوع می‌کند. قاعده را با یک جملهٔ کوتاه به خاطر بسپار: هیچ رنگی جز سفید در جلو و هیچ رنگی جز قرمز در عقب.

تلهٔ سوال، گزینهٔ مربوط به عمق آج است. حد مجاز ارتفاع باقی‌ماندهٔ نقش آج به ردهٔ وسیله بستگی دارد و یک عدد واحد برای همه نیست؛ برای خودروی سواری ۱٫۶ میلی‌متر است و برای وسایل باری کمتر. پیش از آنکه عددی را «کم» بخوانی، باید ببینی سوال دربارهٔ کدام ردهٔ وسیله حرف می‌زند — همین تفکیک، پاسخ چند سوال از این خانواده را عوض می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• ارتفاع باقی‌مانده آج تایر خودروی سواری ۱٫۴ میلی‌متر باشد — این گزینه در متن اصلی به وسیلهٔ باری مربوط است که حد مجاز آج آن پایین‌تر از خودروی سواری (۱ میلی‌متر) است، بنابراین ۱٫۴ میلی‌متر هنوز بالای حد است و به‌تنهایی بهره‌برداری را ممنوع نمی‌کند؛ همین عدد اگر برای خودروی سواری بود، پاسخ فرق می‌کرد.
• در هر دو مورد — «در هر دو مورد» وقتی درست است که هر دو حالت نقص باشند؛ چون حالت آج در اینجا هنوز در محدودهٔ مجاز است، تنها یک مورد باقی می‌ماند.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان