بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو مورد؛ هم جابه‌جایی پیش‌بینی‌نشده در قطعات فرمان و هم نبودن کپسول آتش‌نشانی در کامیون.

فهرست نقص‌های ممنوع‌کننده دو جنس دارد: نقص‌های مکانیکی و نبودِ تجهیزات اجباری. این سوال عمداً از هر دسته یک نمونه آورده تا ببیند می‌دانی هر دو با هم وزن یکسانی دارند.

جابه‌جایی پیش‌بینی‌نشده در قطعات و اتصالات فرمان یا سفت‌نبودن اتصالات رزوه‌ای یعنی فرمان دیگر فرمانِ قابل اعتماد نیست. سیستم فرمان زنجیره‌ای از میل‌ها و مفصل‌هاست که باید حرکت زاویه‌ای غربیلک را بدون تأخیر به چرخ‌ها برساند. هر لقی در این زنجیره، اول به شکل «بازی» در فرمان و لزوم تصحیح‌های پیاپی خودش را نشان می‌دهد و در بدترین حالت به جدا شدن مفصل و از دست رفتن کامل هدایت می‌انجامد — آن هم معمولاً در دست‌انداز یا در چرخش با سرعت، یعنی جایی که بار روی همان اتصال بیشترین مقدار است.

نبودن کپسول آتش‌نشانی در کامیون هم به‌تنهایی برای ممنوعیت کافی است. کامیون سوخت بیشتر، بار بیشتر و اغلب دمای بالاتر ترمز و اگزوز دارد؛ آتش در آن سریع‌تر گسترش می‌یابد و اگر بار قابل اشتعال باشد، چند دقیقهٔ اول تعیین‌کننده است. کپسول در کامیون همان نقشی را دارد که جعبهٔ کمک‌های اولیه برای سرنشین: ابزار همان چند دقیقه‌ای که هنوز کسی نرسیده است.

نکتهٔ آزمونی: در این فصل، هرگاه هر دو بند واقعاً در فهرست باشند، پاسخ «هر دو مورد» است؛ گزینه‌های تکی درست‌اند اما ناقص، و ناقص یعنی غلط.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در قطعات و اتصالات فرمان جابه‌جایی‌های پیش‌بینی‌نشده وجود داشته باشد یا اتصالات رزوه‌ای سفت نشده باشند — این بند واقعاً نقص است، ولی نیمی از پاسخ را می‌گوید؛ انتخاب آن یعنی نبودن کپسول آتش‌نشانی در کامیون را مجاز شمرده‌ای.
• در کامیون کپسول آتش‌نشانی نباشد — نبودن کپسول هم به‌تنهایی ممنوعیت‌آور است، اما اگر فقط همین را انتخاب کنی، لقی و جابه‌جایی در سیستم فرمان را نادیده گرفته‌ای — نقصی که مستقیماً به هدایت خودرو مربوط است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»