از بوق فقط می‌توان استفاده کرد:

توضیح

وقتی برای جلوگیری از تصادف لازم باشد.

استفاده از بوق فقط دو حالت مجاز دارد: نخست، خارج از مناطق مسکونی برای هشدار به راننده‌ای که می‌خواهی از او سبقت بگیری؛ دوم، در هر محل و هر زمان که زدن بوق برای جلوگیری از یک تصادف ضروری باشد. گزینهٔ مربوط به سبقت در این سوال، حالت اول را با محل غلط آورده است: داخل منطقهٔ مسکونی. همین یک قید، گزینه را باطل می‌کند.

دلیل محدودیت فقط آلودگی صوتی نیست. در محیط شهری بوقِ پیوسته معنای خودش را از دست می‌دهد؛ وقتی همه برای هر چیزی بوق می‌زنند، دیگر هیچ‌کس بوق را هشدار جدی نمی‌شنود و درست همان لحظه‌ای که باید توجه یک عابر پیاده یا راننده را بگیری، صدایت گم می‌شود. قانون بوق را برای همان لحظهٔ بحرانی ذخیره می‌کند. افزون بر این، بوق ناگهانی در شهر عابر پیاده — به‌ویژه کودک یا سالمند — را دستپاچه می‌کند و ممکن است او را به‌جای برگشتن، به وسط سواره‌رو بکشاند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی را ساده نگه دار: «سبقت + خارج از منطقهٔ مسکونی = بوق مجاز»، «سبقت + داخل منطقهٔ مسکونی = بوق ممنوع»، «جلوگیری از تصادف = همیشه مجاز». در آزمون معمولاً همین قید مکان جابه‌جا می‌شود تا گزینهٔ درست‌نما بسازند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در مناطق مسکونی برای اعلام قصد سبقت به سایر رانندگان. — قید «مناطق مسکونی» این گزینه را می‌شکند؛ هشدار با بوق برای سبقت فقط خارج از مناطق مسکونی مجاز است، نه داخل شهر.
• در هر دو مورد — چون گزینهٔ اول به‌دلیل محل غلط پذیرفتنی نیست، «هر دو مورد» هم نمی‌تواند درست باشد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»