تابلوها نشان می‌دهند که:

توضیح

پس از ۲۰۰ متر به محلی می‌رسی که باید به عبورکنندگان راه متقاطع حق تقدم بدهی.

ترکیب تصویر را جزءبه‌جزء بخوان: مثلث معکوس با حاشیهٔ قرمز یعنی «رعایت حق تقدم»، و تابلوی مستطیلی زیر آن با عدد ۲۰۰ متر، فاصله تا آن محل را اعلام می‌کند. یعنی این تابلو در همین نقطه هیچ تکلیفی برای تو ایجاد نمی‌کند؛ فقط می‌گوید ۲۰۰ متر جلوتر تقاطعی هست که در آن باید حق تقدم بدهی.

چرا قانون این پیش‌آگاهی را لازم دیده؟ چون در جادهٔ برون‌شهری مثل همین تصویر، سرعت بالاست و پشت کامیونی که جلوی تو حرکت می‌کند دید کافی نداری. برای اینکه تعیین تکلیف در آخرین لحظه و با ترمز شدید انجام نشود، تابلو زودتر نصب می‌شود تا از همین حالا سرعت را کم کنی، فاصله را تنظیم کنی و آمادهٔ توقف در خط توقف باشی.

نکتهٔ کلیدی که تفاوت دو گزینه را می‌سازد: عدد روی تابلوی فرعی در اینجا «فاصله تا موضوع» است، نه «طول محدودهٔ اثر». تکلیف حق تقدم دادن یک تکلیف نقطه‌ای است و در محل تقاطع اجرا می‌شود؛ چیزی به‌نام «۲۰۰ متر حق تقدم دادن به همه» در قانون وجود ندارد.

همین‌جا را حفظ کن: عدد زیر تابلوی هشدار یا حق تقدم معمولاً یعنی «تا اینجا مانده»، نه «این‌قدر ادامه دارد».

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در قطعه ۲۰۰ متری باید حق تقدم بدهید. — عدد ۲۰۰ متر را «طول محدودهٔ اثر» فرض کرده است؛ حق تقدم دادن یک تکلیف نقطه‌ای در محل تقاطع است و روی یک قطعهٔ ۲۰۰ متری از جاده پخش نمی‌شود.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»