این تابلو نشان می‌دهد:

توضیح

جهت حرکت توصیه‌شده برای کامیون‌ها.

این تابلو از خانوادهٔ تابلوهای اطلاعاتی است: زمینهٔ آبی مستطیلی، یک پیکان سفید رو به بالا و شبح یک کامیون در کنارش. پیام آن یک توصیهٔ مسیریابی است؛ یعنی برای وسیلهٔ نقلیهٔ باری حرکت در همین جهت مناسب دانسته شده. نه کامیون را به رفتن مجبور می‌کند و نه سواری‌ها را از آن مسیر بیرون می‌راند.

منطق ایمنی پشت این تابلو روشن است: کوتاه‌ترین مسیر همیشه مسیر درست کامیون نیست. خیابان باریک، پل با ظرفیت وزنی محدود، شیب تند و محلهٔ مسکونی جاهایی هستند که عبور خودروی سنگین در آن‌ها یعنی مسافت ترمز طولانی‌تر، شعاع گردش بزرگ‌تر و خطر بیشتر برای عابر پیاده. مدیر ترافیک با نصب این تابلو جریان بار را پیش از رسیدن به آن گلوگاه به راه مناسب هدایت می‌کند، بدون اینکه چیزی را ممنوع کرده باشد.

تلهٔ آزمون در این سوال رنگ و شکل است. هر ممنوعیتی در دایرهٔ قرمز می‌آید و هر دستور اجباری در دایرهٔ آبی؛ مستطیل آبی یعنی «اطلاع و راهنمایی». همین یک قاعده سه گزینه را از هم جدا می‌کند: پیکان داخل مستطیل آبی هرگز الزام یا انحصار نمی‌سازد و فقط خبر می‌دهد. اگر شکل تابلو را به‌جای متن گزینه‌ها ملاک بگیری، این دسته سوال‌ها را همیشه درست می‌زنی.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• جاده یک‌طرفه‌ای که فقط کامیون‌ها مجاز به تردد در آن هستند. — «یک‌طرفه بودن» با تابلوی جداگانه و بدون نماد کامیون اعلام می‌شود؛ ضمن اینکه این تابلو عبور هیچ وسیلهٔ نقلیهٔ دیگری را ممنوع نمی‌کند و انحصار نمی‌سازد.
• خطی که فقط برای حرکت کامیون‌ها تعیین شده است. — اختصاص یک خط عبور به نوع خاصی از وسیله نقلیه با تابلوی ویژهٔ خط عبور و نصب بالای همان خط اعلام می‌شود؛ این تابلو دربارهٔ جهت کل راه حرف می‌زند، نه یک خط از سواره‌رو.