توقف در محل مشخص‌شده:

توضیح

توقف در آن نقطه مجاز است، چون محدودهٔ اثر تابلو پیش از آن تمام شده.

تابلوی گردِ آبی با حاشیه و ضربدر قرمز یعنی «توقف ممنوع». اما تنها به تابلو نگاه نکن؛ به لبهٔ جدول نگاه کن. در تصویر، در امتداد جدولِ سمت راست یک خط زردِ ممتد کشیده شده و این خط جلوتر تمام می‌شود — پیکان سفید دقیقاً به نقطه‌ای بعد از پایان آن خط اشاره می‌کند و از آنجا به بعد جدول ساده و بی‌رنگ است.

قاعده این است: وقتی تابلوی «توقف ممنوع» همراه با خط‌کشی زردِ کنار جدول به کار می‌رود، طولِ همان خط‌کشی محدودهٔ اثر تابلو را تعیین می‌کند. در حالت عادی محدودهٔ اثر این تابلو از محل نصب تا نزدیک‌ترین تقاطع (یا پایان محدودهٔ مسکونی) ادامه دارد و فقط به همان سمتی از راه مربوط است که تابلو در آن نصب شده؛ ولی خط‌کشی زرد این محدوده را کوتاه می‌کند. چون نقطهٔ مشخص‌شده بیرون از خط زرد است، توقف در آن مجاز است.

دلیل ایمنیِ این روش کاربردی است: تابلو یک نقطهٔ واحد در فضاست و در شب، باران یا پشت یک کامیون به‌راحتی از دید می‌افتد، اما خط زرد در تمام طول ممنوعیت زیر چرخ تو کشیده شده و مرز آن را دقیق و پیوسته نشان می‌دهد. با همین خط، هم توقف در محل ممنوع کاهش پیدا می‌کند و هم رانندگان بی‌دلیل تا تقاطع بعدی جلو نمی‌روند.

تلهٔ آزمون: دیدنِ ضربدر قرمز و پاسخ فوریِ «ممنوع». همیشه اول ببین خط‌کشیِ زرد تا کجا ادامه دارد و محل مشخص‌شده در کدام طرفِ پایان آن قرار گرفته است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• ممنوع است — ضربدر قرمز فوراً ذهن را به سمت «ممنوع» می‌برد، اما خط‌کشی زردِ همراهِ تابلو پیش از نقطهٔ مشخص‌شده تمام شده و آن نقطه دیگر داخل محدودهٔ اثر تابلو نیست.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»