باید حق تقدم بدهد:

توضیح

راننده کامیون.

تابلوی مثلثی سمت راست، «باریک شدن راه از سمت راست» را هشدار می‌دهد؛ یعنی خط عبور راست به‌زودی تمام می‌شود و کامیون که با راهنمای چپ حرکت می‌کند ناچار است به خط چپ بیاید. هر کس خط عبور را عوض کند باید به وسایل نقلیه‌ای که در آن خط بدون تغییر مسیر حرکت می‌کنند راه بدهد؛ پس خودروی سواری در خط چپ مقدم است و کامیون باید صبر کند.

هستهٔ سوال، تشخیص نوع تابلو است. این یک تابلوی هشداری است، نه تابلوی حق تقدم. تابلوهای هشداری فقط خبر می‌دهند که در ادامهٔ راه چه چیزی هست و هیچ‌گاه اولویت عبور را جابه‌جا نمی‌کنند. مسئولیت هماهنگ کردن ادغام، بر دوش راننده‌ای است که خطش تمام می‌شود، چون او از پیش می‌داند باید مانور کند و می‌تواند سرعتش را تنظیم کند.

دلیل ایمنی هم همین است: در محل باریک شدن راه، خودروی کوچک‌تر کنار کامیون در نقطهٔ کور بزرگی قرار می‌گیرد و اگر کامیون به اتکای ابعادش فضا را تصاحب کند، سواری به شانهٔ خاکی یا به جدول رانده می‌شود. تلهٔ رایج آزمون این است که بزرگی و اینرسی کامیون را با حق تقدم اشتباه بگیری؛ ابعاد و وزن وسیله نقلیه هرگز حق تقدم نمی‌سازد. البته در عمل، اگر ادامهٔ راه را تنگ دیدی، سرعت کم کردن و باز کردن فضا برای ادغام امن، رفتار حرفه‌ای است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• راننده خودروی سواری. — بار کامیون و دشواری توقف آن دلیل جذابی به نظر می‌رسد، اما در قانون معیار حق تقدم موقعیت و مانور است نه ابعاد؛ خودروی سواری در خط خود مستقیم می‌رود و راه‌دهنده نیست.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»