حمل افراد ممنوع است اگر:

توضیح

در هر دو حالت؛ چه اتوبوس مسیر توریستی و چه اتوبوس بین‌شهری.

قاعدهٔ حاکم یک جملهٔ ساده است: در سفرهای توریستی و بین‌شهری، تعداد افراد داخل اتوبوس نباید از تعداد صندلی‌های مجهز برای نشستن بیشتر باشد. نوع مسیر تفاوتی ایجاد نمی‌کند، پس هر دو حالتی که در گزینه‌ها آمده ممنوع است.

دلیل ایمنی این ممنوعیت مستقیماً به فیزیک تصادف برمی‌گردد. صندلی و کمربند تنها تجهیزاتی هستند که در برخورد، بدن را مهار می‌کنند. مسافر ایستاده در سفر بین‌شهری با سرعت جاده‌ای هیچ مهاری ندارد؛ در ترمز شدید به جلو پرتاب می‌شود، به دیگران برخورد می‌کند و در واژگونی احتمال بیرون افتادنش چند برابر است. مسافران ایستاده راهروی اتوبوس را هم می‌بندند و همان راهرو، تنها مسیر تخلیهٔ اضطراری در آتش‌سوزی یا واژگونی است.

تلهٔ آزمون این است که گزینه‌ها را جداجدا بخوانی و هر کدام را «حالت خاص» تصور کنی. وقتی دو گزینهٔ اول هر دو مصداق یک قاعدهٔ واحدند، پاسخ درست تقریباً همیشه «هر دو مورد» است.

دقت کن که این قاعده با اتوبوس شهریِ درون‌شهری که برای مسافر ایستاده طراحی و مجهز شده فرق دارد؛ آنجا ظرفیت ایستاده جزو مشخصات فنی خودرو تعریف شده است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• تعداد مسافران داخل اتوبوسِ مسیرهای توریستی از تعداد صندلی‌های مجهز برای نشستن بیشتر باشد. — مسیر توریستی واقعاً یکی از مصادیق ممنوعیت است، اما پاسخ را ناقص می‌گذارد و حالت بین‌شهری را کنار می‌گذارد.
• تعداد افراد داخل اتوبوسِ مسیرهای بین‌شهری از تعداد صندلی‌های مجهز بیشتر باشد. — مسیر بین‌شهری هم درست است ولی به‌تنهایی کامل نیست؛ قانون هر دو نوع سفر را با یک معیار واحد سنجیده است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»