خودروی سواری از تقاطع عبور می‌کند:

توضیح

دوم، بعد از اتوبوس.

تابلوی لوزی زردِ «راه اصلی» و تابلوی کمکیِ زیر آن وضعیت را روشن می‌کنند: خط ضخیم از راهی می‌آید که اتوبوس در آن است، وارد تقاطع می‌شود و به سمت چپ می‌پیچد. یعنی راه اصلی در همین تقاطع تغییر جهت می‌دهد؛ اتوبوس و خودروی سواری هر دو روی راه اصلی‌اند و کامیونِ آبیِ روبه‌رو روی راه فرعی است.

وقتی راه اصلی در تقاطع می‌پیچد، رانندگانی که روی راه اصلی هستند نسبت به یکدیگر مثل تقاطع راه‌های هم‌ارزش رفتار می‌کنند؛ یعنی قاعدهٔ دست راست. اتوبوس در سمت راستِ خودروی سواری قرار دارد، پس خودرو باید به او راه بدهد و دوم عبور کند. کامیون که از راه فرعی می‌آید، بعد از هر دو حرکت می‌کند.

نکتهٔ کلیدی که باید در ذهنت بماند: تابلوی راه اصلی به‌تنهایی به تو تضمین عبور اول نمی‌دهد. اگر راه اصلی می‌پیچد و راننده‌ای دیگر هم روی همان راه اصلی است، باز باید بین خودتان قاعدهٔ دست راست را اجرا کنید. تلهٔ رایج این است که راننده با دیدن لوزی زرد خیال می‌کند مطلقاً اول است و بدون نگاه به سمت راست وارد تقاطع می‌شود — دقیقاً همان لحظه‌ای که برخورد زاویه‌دار اتفاق می‌افتد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• اول. — خودرو را اول گذاشته است؛ اما اتوبوس هم روی راه اصلی است و در سمت راست خودرو قرار دارد، پس حق تقدم با اوست.
• سوم. — خودرو را بعد از کامیون گذاشته است؛ کامیون از راه فرعی می‌آید و باید به هر دو وسیلهٔ روی راه اصلی حق تقدم بدهد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»