دور زدن از کدام مسیر مجاز است؟

توضیح

فقط از مسیر Ա (A).

به تابلوهای آبی دو طرف خیابان نگاه کن: هر دو تابلوی «گذرگاه عابر پیاده»اند و نشان می‌دهند درست در همین محل، گذرگاه از عرض خیابان می‌گذرد. قاعده هم صریح است: دور زدن روی گذرگاه عابر پیاده ممنوع است.

مسیر Բ قوس تنگ‌تری دارد و مانور را همان‌جا، روی محدودهٔ گذرگاه، انجام می‌دهد؛ به همین دلیل حذف می‌شود. مسیر Ա جلوتر می‌رود، از محدودهٔ گذرگاه عبور می‌کند و دور زدن را آن‌سوی آن انجام می‌دهد و همین آن را قانونی می‌کند. عبور مستقیم از روی گذرگاه ممنوع نیست؛ آنچه ممنوع است، انجام دادن مانور روی آن است.

دلیل ایمنی: راننده‌ای که دور می‌زند، سرش به سمت جریان مقابل و آینه‌هاست و سرعتش نزدیک صفر است؛ او در آن لحظه بدترین راننده برای دیدن عابری است که تازه پا روی خط‌کشی گذاشته. عابر هم بر اساس یک انتظار ساده تصمیم می‌گیرد: خودروها یا می‌ایستند یا مستقیم رد می‌شوند. خودرویی که وسط گذرگاه در حال چرخیدن است، این انتظار را می‌شکند. نکتهٔ حفظ‌کردنی: هر جا تابلوی آبی عابر یا خط‌کشی گورخری دیدی، محدودهٔ آن را برای دور زدن، دنده عقب و سبقت ممنوعه بدان.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط Բ (B) — مسیر Բ مانور را روی محدودهٔ گذرگاه عابر پیاده انجام می‌دهد و دقیقاً همان چیزی است که قانون ممنوع کرده است.
• هر مسیری. — «هر مسیری» نادرست است، چون وجود گذرگاه عابر یکی از دو مسیر را از پیش حذف می‌کند.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان