راننده در این وضعیت باید کجا توقف کند؟

توضیح

جلوی خط‌کشی «خط ایست».

وقتی روی سواره‌رو خط ایست کشیده شده باشد، همان خط محل توقف را تعیین می‌کند — نه فاصلهٔ تخمینی تا چراغ و نه لبهٔ تقاطع. در تصویر، خط سفید عرضی درست پیش از خط‌کشی زرد عابر پیاده دیده می‌شود و چراغ راهنمایی هم سمت راست نصب است؛ راننده باید طوری بایستد که سپر جلو از این خط عبور نکند.

جای خط ایست با حساب و کتاب انتخاب می‌شود: آن‌قدر عقب که خودروی متوقف وارد گذرگاه عابر پیاده نشود و مسیر پیاده‌ها باز بماند، و آن‌قدر جلو که راننده بتواند چراغ و ترافیک متقاطع را ببیند. اگر جلوتر از خط بایستی، پای عابر را از مسیرش بیرون می‌کشی و او را وادار می‌کنی از میان خودروها رد شود؛ اگر خیلی عقب‌تر بایستی، ظرفیت تقاطع و گاهی حسگرهای چراغ را از دست می‌دهی.

ترتیب اولویت را حفظ کن: خط ایست، اگر نبود تابلو یا چراغ، و اگر هیچ‌کدام نبود لبهٔ سواره‌روی متقاطع طوری که دید کامل داشته باشی.

تلهٔ رایج این سوال، گزینهٔ «قبل از چراغ راهنمایی» است. چراغ معمولاً بالاتر و جلوتر از خط ایست قرار می‌گیرد و اگر تا پای چراغ جلو بروی، عملاً روی گذرگاه عابر ایستاده‌ای.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• توقف لازم نیست. — چراغ و خط ایست هر دو در تصویر پیدا هستند؛ نادیده گرفتن آن‌ها و عبور بدون توقف در تقاطع چراغ‌دار پذیرفتنی نیست.
• قبل از چراغ راهنمایی. — چراغ راهنمایی جلوتر از خط ایست نصب می‌شود؛ توقف در پای چراغ یعنی ایستادن روی خط‌کشی عابر پیاده.
• قبل از تقاطع خطوط تردد. — لبهٔ تقاطع فقط وقتی ملاک است که نه خط ایست باشد و نه تابلو؛ اینجا خط ایست کشیده شده و اولویت با آن است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»