هنگام رانندگی در شب در قطعات بدون روشنایی جاده، روی وسیله نقلیه موتوری باید روشن باشد:

توضیح

چراغ‌های نور بالا یا نور پایین.

در قطعات بدون روشنایی جاده در شب، وسیله نقلیه موتوری باید با چراغ نور بالا یا نور پایین حرکت کند. قانون انتخاب بین این دو را به وضعیت واگذار کرده، اما حرکت بدون چراغ جلو را در هیچ حالتی نپذیرفته است.

قاعدهٔ عملی این است: در جادهٔ تاریک و خلوت، نور بالا انتخاب پیش‌فرض توست چون فاصلهٔ دید را چند برابر می‌کند و در سرعت جاده‌ای، دیدِ بلند تفاوت میان ترمز به‌موقع و برخورد است. اما به‌محض اینکه وسیله نقلیه‌ای از روبه‌رو نزدیک شود، یا پشت سر خودرویی در فاصلهٔ نزدیک قرار بگیری، یا در هر وضعیتی که ممکن است رانندهٔ دیگری خیره شود، باید به نور پایین برگردی. خیرگی از نور بالا برای چند ثانیه رانندهٔ مقابل را عملاً کور می‌کند و در جادهٔ باریک و بدون روشنایی، همان چند ثانیه برای انحراف به سمت مقابل کافی است.

تلهٔ آزمون این است که یکی از دو نوع چراغ را «تنها گزینهٔ درست» جلوه می‌دهد. پاسخ همیشه ترکیبی است: نور بالا یا نور پایین، و مسئولیت انتخاب و تعویض به‌موقع بین آن‌ها بر عهدهٔ توست.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط چراغ‌های نور پایین. — «فقط نور پایین» جاده‌های تاریک بین‌شهری را بی‌دلیل محدود می‌کند؛ وقتی خودروی مقابلی در کار نیست، استفاده از نور بالا هم مجاز است و از نظر ایمنی بهتر.
• فقط چراغ‌های نور بالا. — «فقط نور بالا» خطرناک است چون تکلیف کم کردن نور در برابر وسیله نقلیه مقابل را نادیده می‌گیرد؛ نور بالای دائمی باعث خیرگی و انحراف رانندهٔ روبه‌رو می‌شود.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان