شروع حرکت عبارت است از

توضیح

لحظهٔ آغاز حرکت وسیله نقلیه از محل توقف یا پارک، چه با ورود به خط مجاور و چه بدون آن.

«شروع حرکت» از لحظه‌ای آغاز می‌شود که خودروی متوقف یا پارک‌شده به حرکت درمی‌آید؛ فرقی نمی‌کند بلافاصله وارد خط عبور مجاور شوی یا مستقیم و در امتداد همان محل راه بیفتی. هر دو حالت زیر همین عنوان قرار می‌گیرند و همان تکالیف را ایجاد می‌کنند.

اهمیت این تعریف در تکالیفی است که به آن گره خورده‌اند: هنگام شروع حرکت باید راهنما بزنی و باید به وسایل نقلیه‌ای که از قبل در حال حرکت‌اند حق تقدم بدهی. اگر تعریف فقط حالتِ ورود به خط مجاور را دربر می‌گرفت، رانندهٔ خودروی پارک‌شده می‌توانست ادعا کند «من که خط عوض نکردم، فقط راه افتادم» و از زیر بار راهنما زدن و رعایت حق تقدم شانه خالی کند.

دلیل ایمنی از تفاوت سرعت‌ها می‌آید. خودرویی که از کنار خیابان راه می‌افتد از سرعت صفر شروع می‌کند، در حالی که جریان اصلی با سرعت عادی می‌آید؛ ورود بدون راهنما به این جریان یعنی ترمز ناگهانی یا انحراف رانندهٔ پشت‌سر. تلهٔ آزمون هم همین است: گزینهٔ باریک‌تر درست به نظر می‌رسد، اما تعریف قانونی عمداً هر دو حالت را پوشش می‌دهد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• لحظه آغاز حرکت وسیله از محل توقف یا پارک، همراه با ورود به خط مجاور — این گزینه تعریف را به حالت ورود به خط مجاور محدود می‌کند و راه افتادن مستقیم از محل پارک را بیرون می‌گذارد؛ در حالی که آن هم شروع حرکت است و همان تکالیف راهنما زدن و رعایت حق تقدم را دارد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»