هنگام عبور مستقیم از تقاطع باید حق تقدم بدهید به:

توضیح

به هر دو تراموا — هم Ա و هم Բ.

در این تقاطع نه چراغ راهنمایی روشن است و نه تابلوی اولویتی نصب شده؛ پس تقاطع هم‌ارزش است و قاعدهٔ ویژهٔ تراموا حاکم می‌شود: در تقاطع‌های هم‌ارزش، تراموا نسبت به وسایل نقلیهٔ بی‌ریل حق تقدم دارد، مستقل از اینکه از کدام سمت می‌آید یا به کدام سمت می‌رود. در تصویر، تراموای Բ سمت چپ تو روی ریل به تقاطع نزدیک شده و تراموای Ա از روبه‌رو و کمی سمت راست به همان محل تلاقی می‌آید. ریل‌ها درست از عرض مسیر تو می‌گذرند، یعنی مسیر هر دو تراموا با حرکت مستقیم تو برخورد دارد و باید به هر دو راه بدهی.

دلیل ایمنی این استثنا کاملاً فنی است: تراموا ده‌ها تن وزن دارد، چرخ فولادی روی ریل فولادی می‌چرخد و اصطکاکش بسیار کمتر از لاستیک روی آسفالت است؛ فاصلهٔ توقفش چند برابر خودرو است و مهم‌تر از همه اصلاً نمی‌تواند فرمان بدهد و از تو کنار برود. پس بار پرهیز از تصادف روی دوش کسی گذاشته شده که توان مانور دارد.

تلهٔ رایج آزمون همین‌جاست: بسیاری قاعدهٔ دست راست را به تراموا هم تعمیم می‌دهند و می‌گویند تراموای سمت چپ باید به من راه بدهد. قاعدهٔ دست راست فقط میان وسایل نقلیهٔ بی‌ریل اجرا می‌شود و برتری تراموا بر آن مقدم است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط راننده تراموای Ա (A) — گزینهٔ «فقط Ա» تنها یکی از دو مسیر متقاطع را می‌بیند؛ ریل تراموای Բ در سمت چپ هم از جلوی تو می‌گذرد و نادیده گرفتنش یعنی برخورد.
• فقط راننده تراموای Բ (B) — گزینهٔ «فقط Բ» از این تصور می‌آید که تراموای نزدیک‌تر مهم‌تر است؛ اما نزدیکی حق تقدم نمی‌سازد و تراموای Ա هم دقیقاً همان اولویت را دارد.
• هیچ‌کدام — «هیچ‌کدام» فقط وقتی درست بود که تابلوی راه اصلی یا چراغ به تو اولویت می‌داد، یا تراموا از توقفگاه بیرون می‌آمد؛ هیچ‌یک از این‌ها در تصویر نیست.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»