در مورد این علامت، اثر تابلویی که همراه آن به کار می‌رود مربوط است به:

توضیح

خودروهای سواری و همچنین کامیون‌هایی که حداکثر وزن مجازشان تا ۳٫۵ تن است.

آنچه در تصویر می‌بینی یک تابلوی اصلی نیست؛ تابلوی کمکیِ «نوع وسیله نقلیه» است — مستطیلی سفید با نمای جانبی یک خودروی سواری. کار این تابلوی کمکی محدود کردن دامنهٔ تابلوی اصلی به یک دستهٔ مشخص از وسایل نقلیه است. طبق قواعد، تابلوی کمکی با نماد خودروی سواری، اثر تابلوی اصلی را بر خودروهای سواری و نیز کامیون‌هایی که حداکثر وزن مجازشان از ۳٫۵ تن بیشتر نیست جاری می‌کند.

نتیجهٔ عملی این است: یک ونِ باری سه‌تنی در محدودهٔ آن تابلو مثل خودروی سواری رفتار می‌کند و مشمول همان محدودیت است، در حالی که یک کامیون هفت‌تنی اصلاً مخاطب آن تابلو نیست. پس این تابلوی کمکی هم‌زمان یک گروه را داخل و یک گروه را بیرون می‌گذارد.

عدد ۳٫۵ تن تصادفی انتخاب نشده و در سراسر قواعد ترافیکی مرز اصلی است: مرز گواهینامهٔ دستهٔ «B»، مرز بسیاری از محدودیت‌های سرعت و قواعد پارک. منطقش هم فنی است؛ وسایل نقلیهٔ سبک‌تر از این حد از نظر مسافت ترمز، ابعاد، شعاع گردش و رفتار در قوس تقریباً مثل خودروی سواری‌اند، اما بالاتر از آن، وسیله نقلیه در همهٔ این شاخص‌ها وارد رفتار سنگین می‌شود.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: نماد خودروی سواری روی تابلوی کمکی، خودروی سواری «به‌علاوهٔ» باری‌های سبک را می‌گیرد. تلهٔ آزمون گزینه‌ای است که آن را فقط به خودروی سواری محدود می‌کند یا موتورسیکلت را — که نماد و تابلوی کمکیِ مستقل خودش را دارد — به آن می‌چسباند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط خودروهای سواری. — محدود کردن تابلو به خودروی سواری، نیمی از معنای آن است؛ کامیون‌های تا ۳٫۵ تن هم مشمول‌اند و همین نکته وجه امتحانی سوال است.
• خودروهای سواری و موتورسیکلت‌ها. — موتورسیکلت نماد و تابلوی کمکی جداگانهٔ خودش را دارد و با نماد خودروی سواری پوشش داده نمی‌شود.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»