موظف‌اید حق تقدم بدهید به:

توضیح

فقط به رانندهٔ اتوبوس.

سه عنصر تصویر را کنار هم بگذار: چراغ راهنمایی سمت راست برای تو سبز است، تابلوی مثلثی «حق تقدم بده» زیر همان چراغ نصب شده، و راهنمای چپ خودروی تو روشن است. اتوبوس از روبه‌رو مستقیم می‌آید و کامیون آبی با چراغ چشمک‌زن زرد در راه متقاطع سمت راست است که چراغش قرمز است.

اول تکلیف تابلو: وقتی چراغ راهنمایی کار می‌کند، تابلوهای حق تقدم اعتبار ندارند و ترتیب عبور را چراغ تعیین می‌کند؛ پس آن مثلث در این لحظه بی‌اثر است. دوم، تو با چراغ سبز به چپ می‌پیچی و در این حالت باید به وسایل نقلیه‌ای که از روبه‌رو مستقیم می‌آیند یا به راست می‌پیچند راه بدهی. اتوبوس دقیقاً همین است، پس فقط او را باید رها کنی تا بگذرد.

سوم و مهم‌تر از همه: چراغ چشمک‌زن زرد هیچ حق تقدمی ایجاد نمی‌کند. این چراغ فقط هشدار است — یعنی «مواظب من باش» — و معمولاً روی خودروهای راه‌سازی، خدماتی یا حامل بار بزرگ نصب می‌شود؛ رانندهٔ آن هم از رعایت چراغ راهنمایی معاف نیست. تلهٔ آزمون همین است: هر چراغ گردانی را با چراغ گردان خودروهای امدادی یکی نگیر. فقط ترکیب چراغ گردان و آژیر است که بقیه را موظف به حق تقدم دادن می‌کند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• هر دو راننده. — «هر دو راننده» فرض می‌کند چراغ زرد چشمک‌زن هم‌ارز علامت‌های ویژهٔ خودروی امدادی است؛ چنین نیست و کامیون در این لحظه چراغ قرمز هم دارد.
• رانندهٔ کامیون دارای چراغ چشمک‌زن زرد. — کامیون بزرگ و چراغ چشمک‌زنش توجه را جلب می‌کند، ولی چراغ زرد صرفاً هشدار است و هیچ برتری‌ای نمی‌دهد؛ در ضمن این گزینه تکلیف تو نسبت به اتوبوس روبه‌رو را نادیده می‌گیرد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»