هنگام نزدیک شدن به وسیله نقلیه متوقفی که چراغ چشمک‌زن قرمز آن روشن است، رانندگان وسایل نقلیه همگانی که در آن جهت حرکت می‌کنند باید:

توضیح

توقف کن و تنها پس از دریافت اجازه به حرکت ادامه بده.

چراغ چشمک‌زن قرمز روی یک وسیله نقلیهٔ متوقف، از خانوادهٔ سیگنال‌های بازدارنده است و معنایش «آهسته برو» نیست؛ معنایش ایست کامل است. باید پیش از رسیدن توقف کنی و تنها با اجازهٔ کسی که آنجا مسئول است دوباره حرکت کنی.

نکتهٔ اصلی این سوال، جایگاه رانندهٔ وسیله نقلیهٔ همگانی است. حرکت در مسیر ثابت و برنامهٔ زمانی، هیچ امتیاز یا معافیتی نمی‌سازد. چراغ چشمک‌زن قرمز معمولاً نشانهٔ عملیاتی است که خودِ راه را ناامن کرده — بستن مسیر، اسکورت یا محمولهٔ ویژه — و کسی که آن را روشن کرده اطلاعاتی دارد که تو از پشت فرمان نمی‌بینی. اگر اتوبوسی پر از مسافر با فرض «مسیر من ثابت است» رد شود، بیشترین جان را وارد همان منطقهٔ ناامن کرده است.

ترتیب شدت این سه سیگنال را کنار هم حفظ کن تا در آزمون قاطی نکنی: چشمک‌زن نارنجی یا زرد فقط هشدار می‌دهد و هیچ الزامی نمی‌سازد؛ چشمک‌زن آبی همراه آژیر یعنی حق تقدم بده و راه را باز کن؛ چشمک‌زن قرمزِ وسیله نقلیهٔ متوقف یعنی بایست. تلهٔ رایج، انتخاب گزینهٔ «کم کردن سرعت» است، چون در بیشتر سوال‌های مشابه پاسخ همان است.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• سرعت را طوری کم کنند که در صورت لزوم بتوانند فوراً توقف کنند. — کم کردن سرعت پاسخ درستِ سیگنال‌های هشداردهنده است، اما چراغ چشمک‌زن قرمزِ وسیله نقلیهٔ متوقف الزام سنگین‌تری دارد و ایست کامل می‌خواهد.
• به حرکت ادامه دهند، چون در مسیر تعیین‌شده حرکت می‌کنند. — حرکت در مسیر تعیین‌شده هیچ معافیتی از قواعد ایجاد نمی‌کند؛ رانندهٔ وسیله نقلیهٔ همگانی هم مثل بقیه موظف به توقف است.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان