چراغ‌های خطر (فلاشر) وسیله نقلیه باید روشن باشد:

توضیح

در هر دو مورد؛ هم وقتی نور چراغ‌ها راننده را خیره کرده و هم هنگام یدک‌کشی روی خودروی یدک‌شونده.

هر دو وضعیت در فهرست مواردی هستند که روشن بودن چراغ خطر را الزامی می‌کنند، پس پاسخ گزینهٔ جامع است.

مورد خیرگی از نور، کمتر تمرین می‌شود و به همین دلیل در آزمون تلهٔ خوبی است. وقتی نور چراغ خودروی مقابل چشمت را می‌زند، تا چند ثانیه عملاً نابینایی و در این چند ثانیه ده‌ها متر را کورکورانه طی می‌کنی. کاری که باید بکنی دقیقاً تعریف شده است: چراغ خطر را روشن کن و بدون تغییر خط عبور، سرعت را کم کن و متوقف شو. دو قید این دستور حیاتی‌اند — «بدون تغییر خط»، چون در حالت خیرگی نمی‌دانی کنارت چه می‌گذرد؛ و «فلاشر»، چون خودروی کندشونده در خط عبور باید فوراً برای پشت‌سری‌ها قابل تشخیص باشد.

مورد یدک‌کشی هم منطق آشنایی دارد: فلاشر روی خودروی یدک‌شونده روشن می‌شود، چون آن است که موتور خاموش، ترمز ضعیف و توان مانور کم دارد و باید از دور دیده شود. برای این خانواده از سوال‌ها بهترین راه، حفظ کردن کل فهرست است: تصادف، توقف اجباری در محل ممنوعه، یدک‌کشی، خیرگی از نور و سوار و پیاده کردن کودکان در خودروی دارای علامت حمل کودک.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• وقتی راننده از نور چراغ‌ها خیره (کور) شده است. — خیره شدن از نور چراغ‌ها یکی از موارد الزامی است، اما انتخاب آن به‌تنهایی وضعیت یدک‌کشی را نادیده می‌گیرد.
• هنگام یدک‌کشی (روی وسیله نقلیه موتوری یدک‌شونده). — یدک‌کشی هم در فهرست هست، ولی پاسخ کامل هر دو مورد را دربر می‌گیرد.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان