چراغ‌های خطر (فلاشر) وسیله نقلیه باید روشن باشد:

توضیح

در همهٔ موارد ذکرشده.

قاعدهٔ روشن کردن چراغ خطر یک فهرست است، نه یک مورد. تصادف رانندگی، یدک‌کشی روی وسیله نقلیهٔ یدک‌شونده و توقف اجباری در محلی که توقف ممنوع است، هر سه در همان فهرست‌اند؛ پس پاسخ گزینهٔ جامع است.

نخ مشترک هر سه وضعیت یکی است: خودرو در حالتی قرار گرفته که رانندگان دیگر انتظارش را ندارند. خودروی تصادفی ممکن است در وسط خط و بدون چراغ سالم مانده باشد. خودروی یدک‌شونده بدون موتور و اغلب بدون چراغ کارآمد حرکت می‌کند، سرعتش کم است و راننده‌اش امکان مانور ندارد. خودرویی که در محل ممنوعهٔ توقف ایستاده، برخلاف فرض ذهنی رانندهٔ پشت سری آنجاست. در هر سه، فلاشر همان چیزی را جبران می‌کند که کم است: زمان تشخیص.

برای کامل کردن فهرست، دو مورد دیگر را هم که در سوال‌های دیگر می‌آید کنار اینها حفظ کن: وقتی نور چراغ خودروی مقابل تو را خیره کرده، و هنگام سوار و پیاده کردن کودکان در خودروی دارای علامت حمل کودک. اگر این پنج مورد را به‌صورت یک فهرست واحد به خاطر بسپاری، همهٔ نسخه‌های این سوال — که با ترکیب‌های مختلفِ همین موارد ساخته می‌شوند — را بدون تردید جواب می‌دهی.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در تصادف رانندگی. — تصادف رانندگی فقط یکی از موارد فهرست است و انتخاب آن به‌تنهایی دو مورد دیگر را نادیده می‌گیرد.
• هنگام یدک‌کشی (روی وسیله نقلیه موتوری یدک‌شونده). — یدک‌کشی درست است، ولی الزام روشن بودن فلاشر به آن محدود نمی‌شود.
• هنگام توقف اجباری در محل‌هایی که توقف ممنوع است. — توقف اجباری در محل ممنوعه یکی از موارد است، نه تنها مورد.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان