بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو مورد؛ هم کار نکردن نگه‌دارندهٔ چرخ زاپاس و هم از بین رفتن آب‌بندی واشرهای محور عقب.

هر دو مورد در نگاه اول «جزئی» به‌نظر می‌رسند و دقیقاً به همین دلیل در آزمون آمده‌اند؛ اما هر دو در فهرست نقص‌های ممنوع‌کنندهٔ بهره‌برداری‌اند.

نگه‌دارندهٔ چرخ زاپاس معمولاً زیر کفِ خودرو یا پشت آن نصب می‌شود و وزنی در حد ده‌ها کیلوگرم را مهار می‌کند. اگر این نگه‌دارنده کار نکند، چرخ در دست‌انداز یا ترمز شدید رها می‌شود و روی سواره‌رو می‌افتد. جسمی به این وزن که در سرعت جاده‌ای می‌غلتد، برای خودروی پشت سر مانعی است که نه می‌توان از رویش رد شد و نه در فاصلهٔ کوتاه از آن منحرف شد؛ برای موتورسوار عملاً کشنده است. خطر اینجا متوجه دیگران است، نه خودت — و همین آن را جدی می‌کند.

نشت واشرهای محور عقب هم دو پیامد دارد. روغن دنده که از واشر بیرون می‌زند می‌تواند به کاسه یا دیسک ترمز همان طرف برسد؛ ضریب اصطکاک آن طرف افت می‌کند و در ترمز، خودرو به یک سمت کشیده می‌شود. بخشی از روغن هم روی سواره‌رو می‌ماند و لکهٔ لغزنده می‌سازد. افزون بر این، محور عقبی که روغنش را از دست بدهد در میانهٔ راه از کار می‌افتد.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: نشت مایعات و شل بودن اتصالات، همیشه در فهرست موارد ممنوع‌کننده‌اند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• نگه‌دارنده چرخ زاپاس کار نکند — کار نکردن نگه‌دارندهٔ چرخ زاپاس به‌تنهایی بهره‌برداری را ممنوع می‌کند، اما انتخاب تنها همین مورد یعنی نادیده گرفتن نشت محور عقب.
• آب‌بندی واشرهای محور عقب از بین رفته باشد — از بین رفتن آب‌بندی واشرهای محور عقب هم مستقلاً ممنوع‌کننده است؛ پس این گزینه پاسخ کامل نیست.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان