بهره‌برداری از وسایل نقلیه ممنوع است، اگر:

توضیح

در هر دو مورد؛ شبرنگ زرد نه در جلو مجاز است و نه در عقب.

رنگ شبرنگ‌ها یک کد ثابت است و کار آن اعلام جهت وسیله نقلیه در تاریکی است: جلو سفید، عقب قرمز، پهلوها زرد. رانندهٔ دیگری که در شب فقط بازتاب نور چراغ‌های خودش را می‌بیند، از روی همین رنگ تشخیص می‌دهد که با پشتِ خودرویی هم‌جهت روبه‌روست، یا با جلوی خودرویی که رو به او ایستاده، یا با پهلوی خودرویی که عرض جاده را می‌بندد.

شبرنگ زرد در عقب این کد را می‌شکند: بازتاب قرمز یعنی «چیزی جلوی من است و در همان جهت من حرکت می‌کند»؛ نبودِ قرمز یعنی راننده لحظاتی طول می‌کشد تا بفهمد با چه چیزی روبه‌روست و همان لحظات، فاصلهٔ ترمز را می‌بلعد. شبرنگ زرد در جلو هم همین خطا را در جهت دیگر می‌سازد و می‌تواند خودروی رو به تو را به «خودرویی در حال عبور از عرض راه» ترجمه کند.

پس هر دو حالت مستقل از هم بهره‌برداری را ممنوع می‌کنند. جملهٔ حفظ‌کردنی ساده است: زرد فقط در پهلوها.

یک استثنای مهم را هم بشناس تا با این قاعده قاطی نشود: علامت‌های شناسایی مانند «حمل کودکان» که زمینهٔ شبرنگ زرد و حاشیهٔ شبرنگ قرمز دارند و در جلو نصب می‌شوند. آنها علامت شناسایی‌اند، نه شبرنگ‌های جهت‌نما، و شکل و رنگشان دقیقاً همان است که قاعده تعیین کرده.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• در عقب شبرنگ‌های زرد نصب باشند — شبرنگ زرد در عقب واقعاً ممنوع است — رنگ عقب باید قرمز باشد — اما این گزینه فقط نیمی از پاسخ را می‌گوید.
• در جلو شبرنگ‌های زرد نصب باشند — شبرنگ زرد در جلو هم ممنوع است، چون رنگ جلو باید سفید باشد؛ انتخاب تنها این مورد حالت عقب را نادیده می‌گیرد.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان