این تابلو از قبل اطلاع می‌دهد:

توضیح

دربارهٔ تقاطع راه با مسیر دوچرخه.

مثلث با حاشیهٔ قرمز و نقش دوچرخه، تابلوی هشداردهنده است و اعلام می‌کند که کمی جلوتر یک مسیر دوچرخه سواره‌رو را قطع می‌کند. در تصویر هم همین را می‌بینی: راه باریک و پردرخت است، دید به‌خاطر شاخ‌وبرگ دو طرف کوتاه است، و روی سطح راه در فاصلهٔ نه‌چندان دور خط‌کشی عرضی محل عبور دوچرخه دیده می‌شود.

دلیل ایمنی این هشدار، اختلاف سرعت و کوچکی جسم است. دوچرخه‌سوار باریک، بی‌صدا و سریع‌تر از چیزی است که راننده تصور می‌کند؛ در راهی مثل تصویر که پوشش گیاهی تا لبهٔ سواره‌رو آمده، دوچرخه‌سوار تنها یک ثانیه پیش از رسیدن به خط عبور دیده می‌شود. تابلو زودتر از این یک ثانیه به تو خبر می‌دهد تا سرعت را کم کنی، پا را روی ترمز آماده نگه داری و به دو طرف نگاه کنی.

نکتهٔ کلیدی که در آزمون سنجیده می‌شود: تابلوهای مثلثیِ هشداردهنده هرگز حق تقدم تعیین نمی‌کنند. آن‌ها فقط از یک خطر خبر می‌دهند؛ اینکه چه کسی باید راه بدهد، با تابلوهای حق تقدم و خط‌کشی همان محل تعیین می‌شود. پس دیدن این تابلو به‌تنهایی نه به تو حق تقدم می‌دهد و نه از تو می‌گیرد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• درباره لزوم دادن حق تقدم به دوچرخه‌سوار. — دستور دادن حق تقدم کار تابلوهای حق تقدم است، نه یک مثلث هشداردهنده؛ اگر قرار بود همین‌جا راه بدهی، تابلوی «رعایت حق تقدم» نصب می‌شد.
• درباره نزدیک شدن به میدان دوچرخه. — «میدان دوچرخه» اصلاً چنین چیزی در تابلوها تعریف نشده؛ نقش این تابلو یک دوچرخهٔ تنهاست و از تقاطع خبر می‌دهد، نه از میدان.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»