آیا باید جلوی «خط ایست» توقف کنید؟

توضیح

خیر؛ چراغ سبز است و فرمان چراغ بر تابلوی ایست مقدم است.

در تصویر، تابلوی هشت‌ضلعی «STOP» روی همان پایه‌ای نصب شده که چراغ راهنمایی روی آن است و چراغ در لحظهٔ عکس سبز است. وقتی چراغ راهنمایی کار می‌کند، فرمان آن بر تابلوهای حق تقدم — از جمله تابلوی ایست — مقدم است. تابلوی ایست در چنین تقاطعی نقش پشتیبان دارد و تکلیفش زمانی فعال می‌شود که چراغ خاموش باشد یا چراغ زردِ چشمک‌زن روشن شود؛ آن وقت است که باید پیش از خط ایست کاملاً بایستی و بعد با رعایت حق تقدم وارد شوی.

منطق ایمنی این ترتیب مهم است: با چراغ سبز، جریان عمودِ تقاطع قرمز دارد و خطری که تابلوی ایست برای پوشش آن نصب شده وجود ندارد. در مقابل، توقف بی‌دلیل روی چراغ سبز خودش خطرساز است؛ رانندهٔ پشت‌سر انتظار آن را ندارد و برخورد از عقب یا انحراف ناگهانی نتیجهٔ محتمل آن است.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: تابلوی ایست همیشه به معنای توقف بی‌قید و شرط نیست، بلکه در تقاطع چراغ‌دار تابع وضعیت چراغ است. البته سبز بودن چراغ حق عبور بی‌شرط نمی‌دهد؛ اگر عابری در حال تمام کردن عبور باشد یا خودرویی داخل تقاطع مانده باشد، همچنان باید راه بدهی.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• بله — این پاسخ از عادت درست «ایست یعنی همیشه توقف» می‌آید، اما در تقاطع دارای چراغِ فعال، فرمان چراغ بالاتر می‌نشیند؛ توقف روی چراغ سبز نه لازم است و نه ایمن.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»