باید حق تقدم بدهید به:

توضیح

به رانندهٔ خودروی پلیس.

تابلوی لوزی زرد سمت راست یعنی تو در راه اصلی هستی و تابلوی مکمل زیر آن نشان می‌دهد راه اصلی در این تقاطع به چپ می‌پیچد؛ راهنمای چپ تو هم روشن است، یعنی داری روی همان راه اصلی می‌مانی. کامیون آبی که از روبه‌رو می‌آید در امتداد مستقیم و در راه فرعی است، بنابراین اوست که باید به تو حق تقدم بدهد، نه برعکس.

اما خودروی پلیس سمت راست هم چراغ گردان روشن دارد و هم آژیر؛ موج‌های صوتی در تصویر همین را نشان می‌دهند. وسیلهٔ نقلیه‌ای که هر دو علامت ویژه را روشن کرده در حال مأموریت فوری است و همهٔ رانندگان — حتی راننده‌ای که در راه اصلی حرکت می‌کند — موظف‌اند راه را برایش باز کنند و امکان عبور آزاد بدهند. حق تقدمی که از تابلو می‌آید در برابر این برتری رنگ می‌بازد.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: تابلوی راه اصلی به تو حق تقدم نسبت به راه‌های فرعی می‌دهد، نه نسبت به خودروی امدادی در حال مأموریت. دلیل ایمنی‌اش هم روشن است؛ رسیدن به‌موقع پلیس، آتش‌نشانی یا آمبولانس به صحنهٔ حادثه بر نظم معمول تقاطع مقدم است. تلهٔ آزمون این است که تابلوی زرد به داوطلب اعتمادبه‌نفس کاذب می‌دهد و او را به سمت گزینهٔ «هیچ‌کدام» می‌برد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• همه. — «همه» کامیون را هم اضافه می‌کند، در حالی که کامیون از راه فرعی می‌آید و خودش موظف است به تو که در راه اصلی هستی حق تقدم بدهد.
• هیچ‌کدام — «هیچ‌کدام» دقیقاً همان تلهٔ تابلوی راه اصلی است؛ راه اصلی تو را از تکلیف حق تقدم دادن به خودروی دارای چراغ گردان و آژیر معاف نمی‌کند.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»