حق تقدم عبور را دارد:

توضیح

راننده کامیون.

خودروی سواری در محوطهٔ جایگاه سوخت است و می‌خواهد وارد راه شود؛ کامیون روی خودِ راه در حال حرکت است. جایگاه سوخت مانند حیاط، پارکینگ یا محوطهٔ کارخانه، «محوطهٔ مجاور» است و محل اتصال آن به راه تقاطع محسوب نمی‌شود. بنابراین حق تقدم بدون هیچ قید و شرطی با کامیون است و رانندهٔ سواری باید تا خالی شدن کامل مسیر منتظر بماند.

دلیل ایمنی به اختلاف سرعت برمی‌گردد. خودرویی که از جایگاه بیرون می‌آید عملاً از حالت سکون شروع می‌کند، در حالی که ترافیک روی راه با سرعت عبوری حرکت می‌کند؛ اگر خودروی کند جلوی کامیون بپیچد، کامیون با آن بار و آن مسافت ترمز، فرصتی برای جبران ندارد. به همین دلیل قانون همهٔ بار تصمیم را روی راننده‌ای گذاشته که وارد جریان می‌شود، چون فقط او می‌تواند بدون خطر صبر کند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: ورود به راه از محوطهٔ مجاور همیشه «راه دادن به همه» است — چه از راست بیایند چه از چپ، و علاوه بر وسایل نقلیه، به عابرانی که از جلوی خروجی رد می‌شوند. هنگام خروج از جایگاه هم بعد از ورود به راه، تا رسیدن به سرعت جریان از خط راست استفاده کن و بی‌جهت خط عوض نکن.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• راننده خودروی سواری. — نزدیک بودن خودروی سواری به راه و آمادهٔ حرکت بودنش، حس تقدم می‌دهد؛ اما او از محوطهٔ جایگاه سوخت وارد راه می‌شود و این محل تقاطع نیست، پس باید به همهٔ عبورکنندگان راه بدهد.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»