این خط‌کشی افقی نشان می‌دهد:

توضیح

محلی که در صورت لزوم باید برای دادن حق تقدم توقف کنی.

در تصویر ردیفی از مثلث‌های سفید در عرض خط عبور کشیده شده که رأسشان رو به راننده است. این خط‌کشی، همتای «رعایت حق تقدم» روی آسفالت است: نقطه‌ای را نشان می‌دهد که باید در صورت لزوم پیش از آن توقف کنی تا به وسایل نقلیهٔ راهی که قطع می‌کنی راه بدهی.

کلمهٔ کلیدی «در صورت لزوم» است. برخلاف خط توقفی که همراه تابلوی ایست می‌آید و توقف کامل و بی‌قیدوشرط می‌خواهد، این خط‌کشی تو را موظف می‌کند سرعت را تا حد کنترل کامل کم کنی و فقط وقتی راه خالی نیست بایستی. اگر جریان متقاطع خالی باشد، توقف الزامی نیست.

جای قرار گرفتن مثلث‌ها هم اتفاقی نیست: آن‌ها در نقطه‌ای کشیده می‌شوند که راننده بهترین دید را به راه متقاطع دارد و در عین حال هنوز وارد مسیر عبور آن راه نشده است. هر متری که جلوتر از این خط بایستی، هم بخشی از سواره‌روی متقاطع را اشغال کرده‌ای و هم زاویهٔ دیدت را از دست می‌دهی.

تلهٔ آزمون، اشتباه گرفتن این نقش با هشدار باریک شدن سواره‌روست؛ باریک شدن و پایان خط عبور با فلش‌های خمیده اعلام می‌شود، نه با مثلث.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• باریک شدن سواره‌رو، جایی که تعداد خطوط تردد در آن جهت کاهش می‌یابد. — باریک شدن سواره‌رو و کاهش تعداد خطوط با فلش‌های خمیده روی آسفالت هشدار داده می‌شود، نه با ردیف مثلث.
• نزدیک شدن به محلی که توقف در آن ممنوع است. — ممنوعیت توقف با خط‌کشی طولی در لبهٔ سواره‌رو و تابلوی مربوط اعلام می‌شود؛ مثلث‌های عرضی دربارهٔ حق تقدم حرف می‌زنند، نه دربارهٔ پارک.