راننده باید سرعت را کم کند:

توضیح

در همهٔ موارد گفته‌شده باید سرعت را کم کنی.

هر چهار حالتی که در گزینه‌ها آمده، مصداق یک اصل واحدند: راننده موظف است سرعت را طوری انتخاب کند که بتواند خودرو را در محدودهٔ دید و در برابر خطر قابل‌پیش‌بینی کنترل کند و در صورت لزوم متوقف شود. وقتی خطر پیش‌بینی‌پذیر می‌شود، کاهش سرعت وظیفه است نه انتخاب.

هر بند را جداگانه ببین: نزدیک شدن به خودروی دارای علامت «حمل کودکان» در لحظهٔ سوار و پیاده شدن یعنی احتمال دویدن کودک از جلو یا پشت خودرو — رفتاری کاملاً غیرقابل‌پیش‌بینی. لغزش یا کج شدن خودرو یعنی چسبندگی لاستیک از دست رفته و تنها راه بازگرداندن کنترل، کم کردن سرعت است. ایجاد مانع یا خطر برای تردد یعنی فضای مانور بقیه تنگ شده است. و نزدیک شدن به خودروی امدادی با چراغ چشمک‌زن و آژیر یعنی هم باید راه باز کنی و هم باید آمادهٔ توقف باشی، چون آن خودرو ممکن است ناگهان مسیر عوض کند.

تلهٔ آزمون این است که یکی از بندها را «بدیهی‌تر» ببینی و همان را انتخاب کنی. وقتی همهٔ گزینه‌ها مصداق‌های یک اصل کلی‌اند، پاسخ «همهٔ موارد بالا» است.

قاعدهٔ عملی برای جاده: هر بار که اطلاعات کافی نداری، اول پا را از گاز بردار.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• هنگام نزدیک شدن به وسایل نقلیه دارای علامت «حمل کودکان» در حین سوار و پیاده شدن کودکان. — خودروی حمل کودکان واقعاً یکی از موارد الزام به کاهش سرعت است، اما تنها مورد نیست و انتخابش پاسخ را ناقص می‌کند.
• در صورت کج شدن (لغزش) وسیله نقلیه. — لغزش و کج شدن خودرو هم درست است ولی فقط یک مصداق از اصل کلی کنترل سرعت به شمار می‌آید.
• در صورت ایجاد مانع یا خطر برای تردد. — ایجاد مانع یا خطر برای تردد هم مصداق درستی است، اما سایر حالت‌های الزام‌آور را پوشش نمی‌دهد.
• هنگام نزدیک شدن به وسیله نقلیه‌ای با چراغ چشمک‌زن آبی-قرمز و آژیر ویژه، و همچنین وسیله نقلیه‌ای با چراغ چشمک‌زن آبی یا آبی-قرمز روشن. — نزدیک شدن به خودروی دارای چراغ چشمک‌زن و آژیر ویژه هم صحیح است؛ باز هم یک تکه از پاسخ کامل، نه همهٔ آن.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»