در راه‌هایی که این تابلو در آنها نصب شده است، رانندگان اتوبوس‌های بین‌شهری مجازند حداکثر با این سرعت حرکت کنند:

توضیح

۹۰ کیلومتر در ساعت.

تابلویی که در تصویر می‌بینی — مستطیل آبی با نوشتهٔ سفید «ԳՅՈՒՄՐԻ» — با تابلوی هم‌نامِ زمینه‌سفید یکی نیست و همین تفاوت رنگ، تمام پاسخ را تعیین می‌کند. زمینهٔ سفید یعنی از این نقطه محدودهٔ مسکونی آغاز می‌شود و همهٔ قواعد داخل شهر، از جمله سقف سرعت شهری، اجرا می‌شود. زمینهٔ آبی برعکس اعلام می‌کند که راه صرفاً از کنار یا از میان یک آبادی می‌گذرد، ولی قواعد ویژهٔ محدودهٔ مسکونی روی آن اعمال نمی‌شود؛ یعنی همان سقف‌های سرعتِ برون‌شهری برقرار می‌ماند.

خارج از محدودهٔ مسکونی، اتوبوس‌های بین‌شهری در راه‌های معمولی حق دارند حداکثر با ۹۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنند. منطق ایمنیِ این تفکیک روشن است: در بافت واقعی شهر، عابر پیاده از میان خودروهای پارک‌شده بیرون می‌آید، خروجی حیاط‌ها مستقیم به سواره‌رو باز می‌شود و فاصلهٔ دید کوتاه است، پس سرعت باید پایین بیاید. جایی که تابلوی آبی نصب شده این عوامل وجود ندارد و پایین آوردن بی‌دلیل سرعت، خودش جریان ترافیک را به هم می‌ریزد و سبقت‌های پرخطر می‌سازد.

تلهٔ آزمون دقیقاً همین رنگ زمینه است: بسیاری فقط نام شهر را می‌بینند و ذهنشان سراغ سقف شهری می‌رود. قاعدهٔ حفظ‌کردنی را ساده نگه دار: زمینهٔ سفید یعنی قواعد شهری، زمینهٔ آبی یعنی قواعد جادهٔ برون‌شهری.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• ۶۰ کیلومتر در ساعت. — ۶۰ کیلومتر در ساعت سقف داخل محدودهٔ مسکونی است و تنها وقتی اعمال می‌شود که نام آبادی روی تابلوی زمینه‌سفید آمده باشد؛ اینجا زمینه آبی است.
• ۸۰ کیلومتر در ساعت. — ۸۰ کیلومتر در ساعت در جدول سرعت‌های مجاز جایگاهی ندارد و فقط عددی میانی است تا کسی که مطمئن نیست به آن پناه ببرد.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان