مسیر عابر پیاده با کدام تابلو مشخص می‌شود؟

توضیح

تابلوی گردِ آبی با نقش عابر پیاده (Բ).

تابلوی گردِ آبی با نقش سفید عابر (Բ) از گروه تابلوهای دستوری است و معنایش «مسیر عابر پیاده» است: نواری از راه که فقط برای پیاده‌روی در نظر گرفته شده و تردد وسیله نقلیه در آن ممنوع است. عابر هم در محدودهٔ این تابلو موظف است از همان مسیر استفاده کند و وارد سواره‌رو نشود.

تابلوی مربعِ آبی با نقش عابر روی خط‌کشی (Գ) کار کاملاً متفاوتی می‌کند: محل عبور عرضیِ عابر از سواره‌رو را مشخص می‌کند، نه مسیر طولیِ حرکت او. یکی «راه رفتن در طول» است و دیگری «رد شدن از عرض». تابلوی گردِ قرمز با عابرِ خط‌خورده (Ա) هم معکوس Բ است: عبور عابر ممنوع.

دلیل ایمنیِ جدا کردن این سه را در آمار ببین: تفکیک فیزیکی عابر از خودرو مؤثرترین راه کاهش تلفات عابران است. مسیر عابر پیاده جریان پیاده را از سواره‌رو بیرون می‌کشد، خط‌کشی نقطهٔ برخورد ناگزیر دو جریان را به یک محل قابل پیش‌بینی محدود می‌کند و تابلوی ممنوعیت، عابر را از قطعه‌ای که دید یا سرعتش خطرناک است دور نگه می‌دارد.

تلهٔ آزمون: رنگ و شکل را با هم بخوان — گردِ آبی یعنی دستور و تخصیص مسیر، مربعِ آبی یعنی اطلاع‌رسانی دربارهٔ یک محل.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• Բ (B) و Գ (C) — Գ محل عبور عرضی عابر از سواره‌رو را نشان می‌دهد، نه مسیر اختصاصی حرکت او؛ افزودنش پاسخ را غلط می‌کند.
• همه — «همه» شامل Ա هم می‌شود که معنای وارونه دارد: عبور عابر پیاده ممنوع.

مبنای قانونی: قواعد راهنمایی و رانندگی جمهوری ارمنستان