در مواردی که مسیرهای حرکت وسایل نقلیه با یکدیگر تلاقی می‌کند و ترتیب عبور در مقررات تعیین نشده است، باید حق تقدم بدهد آن راننده‌ای که:

توضیح

راننده‌ای که وسیلهٔ نقلیه از سمت راست او نزدیک می‌شود.

وقتی مسیر دو خودرو یکدیگر را قطع می‌کند و هیچ تابلو، چراغ یا قاعدهٔ خاصی ترتیب عبور را تعیین نکرده باشد، قاعدهٔ پس‌زمینه فعال می‌شود: مانع سمت راست. یعنی به خودرویی که از سمت راست تو نزدیک می‌شود راه بده.

این قاعده دقیقاً برای موقعیت‌هایی نوشته شده که مقررات ساکت‌اند: محوطهٔ پارکینگ، حیاط و محدوده‌های مجاور، سواره‌روی عریض بدون خط‌کشی، محوطهٔ جایگاه سوخت. جایی که هیچ علامتی وجود ندارد، بدون یک معیار ثابت یا هر دو راننده هم‌زمان توقف می‌کنند و راه بند می‌آید، یا — که خطرناک‌تر است — هر دو هم‌زمان حرکت می‌کنند.

ثابت بودن معیار مهم‌تر از خود معیار است: وقتی همه یک قاعده را می‌دانند، انتظار هر راننده از رفتار دیگری قابل پیش‌بینی می‌شود و همین پیش‌بینی‌پذیری است که از تصادف جلوگیری می‌کند.

نکتهٔ حفظ‌کردنی: این قاعده «آخرین راه‌حل» است. اول تابلو، چراغ و رابطهٔ راه اصلی و فرعی را بررسی کن؛ تنها اگر هیچ‌کدام تکلیف را روشن نکردند، سراغ سمت راست برو.

تلهٔ رایج، وارونه کردن جهت است: بعضی داوطلبان قاعده را «راه دادن به چپ» به خاطر می‌سپارند، چون در گردش به چپ باید به جریان مقابل راه داد. این دو موضوع کاملاً از هم جدا هستند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• وسیله نقلیه از سمت چپ او نزدیک می‌شود. — «نزدیک شدن از سمت چپ» درست وارونهٔ قاعده است؛ اگر خودرو از چپ تو می‌آید، این او است که باید راه بدهد، نه تو.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»