موظفیم حق تقدم بدهیم به:

توضیح

به هیچ‌کس.

لوزی زرد کنار راه یعنی تو روی راه اصلی هستی و تابلوی فرعی زیر آن جهت راه اصلی را نشان می‌دهد؛ شاخه‌هایی که با خط نازک کشیده شده‌اند راه فرعی‌اند. خودروی نقره‌ای سمت راست و موتورسیکلت سمت چپ، هر دو از شاخه‌های عرضی به تقاطع می‌رسند و در برابر تو موظف به راه دادن‌اند. کامیون آبی هم روبه‌روی توست و مسیرت را قطع نمی‌کند. بنابراین برای عبور مستقیم از این تقاطع به هیچ‌کس حق تقدم نمی‌دهی.

تلهٔ اصلی، خودروی سمت راست است. «حق تقدم با کسی که از راست می‌آید» جمله‌ای است که در ذهن همه حک شده، اما شرط اجرای آن فراموش می‌شود: این قاعده فقط در تقاطع راه‌های هم‌عرض کار می‌کند، یعنی جایی که هیچ تابلوی حق تقدمی نصب نشده باشد. تا وقتی لوزی زرد بالای سر توست، وضعیت راه‌ها برابر نیست و جهت آمدن دیگران بی‌اهمیت است.

اما «حق تقدم داشتن» به معنی «چشم‌بسته رفتن» نیست. تابلو فقط تکلیف قانونی را روشن می‌کند، نه رفتار واقعی راننده‌ای که ممکن است تابلوی «رعایت حق تقدم» را ندیده باشد. پیش از ورود به تقاطع، هر دو شاخه را نگاه کن، پایت را روی گاز فشار نده و آمادهٔ ترمز باش؛ به‌ویژه در برابر موتورسیکلت که سرعتش دیرتر از آنچه فکر می‌کنی تخمین زده می‌شود.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• راننده موتورسیکلت. — موتورسیکلت از شاخهٔ عرضی و از راه فرعی به تقاطع می‌رسد؛ او باید به تو راه بدهد، نه برعکس.
• خودروی سواری. — وسوسه‌کننده‌ترین گزینه، چون خودرو از سمت راست می‌آید؛ اما قاعدهٔ «تقدم سمت راست» فقط در تقاطع هم‌عرض معتبر است و اینجا تو روی راه اصلی هستی.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»