در این وضعیت بوق را می‌توان به کار برد:

توضیح

بوق را فقط برای جلوگیری از تصادف می‌توان به کار برد.

قاعده این است: بوق ابزار پیشگیری از خطر است، نه ابزار ابراز نارضایتی یا عجله. در محدودهٔ شهری تنها دلیل پذیرفته‌شده برای بوق زدن، جلوگیری از تصادفی است که در حال شکل گرفتن است؛ کاربرد دوم بوق — هشدار دادن پیش از سبقت — تنها بیرون از محدودهٔ شهری مجاز است. دلیلش هم فنی است و هم محیطی: بیرون شهر، در جاده‌های باریک با دید محدود و پیچ‌های کور، راننده‌ای که سبقت می‌گیرد راه مطمئن دیگری برای اعلام حضور ندارد؛ اما داخل شهر تراکم خودرو و عابر بالاست، بوق‌های پرشمار معنای هشداردهندهٔ خود را از دست می‌دهند و آلودگی صوتی می‌سازند، پس قانون کاربرد آن را به وضعیت اضطراری محدود می‌کند. جایگزین درست برای اعلام حضور، چشمک زدن با چراغ است.

در ایروان بوق زدن زیاد شنیده می‌شود، اما آنچه در آزمون و در برگهٔ جریمه اعتبار دارد همین قاعده است، نه عرف خیابان.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• فقط برای اعلام سبقت. — محدود کردن بوق به هشدار سبقت، کاربرد اصلی و همیشه‌مجاز آن یعنی پیشگیری از تصادف را حذف می‌کند؛ هشدار سبقت هم در این وضعیت جایی ندارد.
• در هر دو مورد — گزینهٔ «هر دو» استفادهٔ راحتی‌محور از بوق را هم مجاز می‌شمارد، در حالی که در این وضعیت تنها دلیل پذیرفته‌شده جلوگیری از تصادف است.