در این وضعیت، توقف برای سوار کردن مسافر:

توضیح

در هر دو حالت ممنوع است؛ نه پیش از تابلو و نه پس از آن حق توقف نداری.

تابلوی گردِ آبی با حاشیهٔ قرمز و ضربدر، «توقف ممنوع» است و با «پارک ممنوع» فرق بنیادی دارد: پارک ممنوع فقط ماندن طولانی را می‌بندد و ایستادن کوتاه برای سوار و پیاده کردن مسافر یا بار زیر آن مجاز می‌ماند، اما تابلوی ضربدردار هر نوع ایستادن عمدی وسیله نقلیه را ممنوع می‌کند؛ حتی چند ثانیه‌ای که در تصویر برای سوار کردن آن عابر کنار پیاده‌رو لازم است.

پلاک زیر تابلو کلید پاسخ است: فلشی که هم به بالا و هم به پایین نوک دارد یعنی «تو هم‌اکنون داخل محدودهٔ عمل این تابلو هستی» — محدوده هم از سمت عقب و هم از سمت جلوی محل نصب ادامه دارد. سه حالت این پلاک را با هم حفظ کن: فلش رو به بالا یعنی محدوده از اینجا شروع می‌شود، فلش رو به پایین یعنی همین‌جا تمام می‌شود، و فلش دوسر یعنی وسط محدوده‌ای.

دلیل ایمنی روشن است: در خیابان باریک شهریِ تصویر که یک خط عبور در هر جهت دارد، خودروی متوقف کل خط را می‌بندد و راننده‌های پشت‌سر مجبور می‌شوند ناگهان به خط مقابل بزنند؛ دقیقاً همان لحظه‌ای که مسافر از سمت پیاده‌رو در را باز می‌کند. تلهٔ رایج آزمون این است که داوطلب استثنای «سوار کردن مسافر» را که مربوط به پارک ممنوع است، اشتباهاً به توقف ممنوع تعمیم می‌دهد.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• بعد از تابلو مجاز است. — وسوسه‌کننده است چون بسیاری گمان می‌کنند محدودهٔ تابلو همیشه از خودِ تابلو به بعد شروع می‌شود؛ اما فلش دوسر می‌گوید تو وسط محدوده‌ای، پس بعد از تابلو هم ممنوعیت پابرجاست.
• قبل از تابلو مجاز است. — برعکسِ همان خطاست: فرض می‌کند فضای پیش از تابلو هنوز آزاد است، در حالی که نوک پایینیِ فلش نشان می‌دهد ممنوعیت از عقب‌تر آغاز شده است.

مبنای قانونی: قانون جمهوری ارمنستان «در مورد تأمین امنیت ترافیک جاده‌ای»