در این وضعیت هنگام دور زدن، آیا موظفید به راننده دیگر حق تقدم بدهید؟

توضیح

موظفی حق تقدم بدهی.

دور زدن یک مانور است و هیچ مانوری به‌خودی‌خود حق تقدم نمی‌آورد. کسی که فرمان را می‌چرخاند تا جهت حرکتش را برعکس کند، خودش مسئول است مطمئن شود این کار برای هیچ‌کس مانع یا خطر نمی‌سازد. در تصویر تو با راهنمای چپ پشت خط ایستاده‌ای و می‌خواهی همین‌جا دور بزنی؛ خودروی آبی سمت چپ هم راهنما زده و آمادهٔ حرکت است. قوس دور زدن تو تمام عرض سواره‌رو را جارو می‌کند و درست از مسیری می‌گذرد که آن راننده در آن حرکت خواهد کرد. پس باید صبر کنی.

نکته‌ای که در آزمون بارها به شکل‌های مختلف تکرار می‌شود این است: علامت افسر راهنمایی و رانندگی — مثل چراغ سبز — فقط «اجازهٔ حرکت» می‌دهد، نه «حق تقدم». این دو یکی نیستند. اجازه یعنی حق داری وارد شوی؛ حق تقدم یعنی دیگران باید منتظر تو بمانند. در دور زدن، دومی را نداری.

دلیل ایمنی هم روشن است: خودرویی که دور می‌زند سرعتش تقریباً صفر می‌شود، بدنه‌اش مدتی طولانی روی مسیر عبور دیگران قفل می‌ماند و راننده در نیمهٔ مانور دید بسیار محدودی به پهلو و عقب دارد. اگر به چنین حرکتی حق تقدم داده می‌شد، هر دور زدن به یک گره ترافیکی و یک برخورد پهلویی بالقوه تبدیل می‌شد. تلهٔ رایج همین است: چون افسر ایستاده، خیلی‌ها خیال می‌کنند دستور او همه چیز را حل کرده و بدون نگاه کردن فرمان را می‌چرخانند.

چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند

• موظف نیستیم. — «موظف نیستیم» وقتی درست به نظر می‌رسد که فکر کنی اجازهٔ حرکت یعنی مسیر مال توست؛ اما اجازهٔ حرکت حق تقدم نمی‌سازد و دور زدن هیچ‌گاه به تو اولویت نمی‌دهد.